Στην Ολομέλεια της Βουλής τοποθετήθηκε ο Βουλευτής Βοιωτίας και Τομεάρχης Εργασίας του ΚΙΝ.ΑΛ., κ. Γιώργος Μουλκιώτης, κατά την κοινή συνεδρίαση Επιτροπών Παραγωγής & Εμπορίου, Οικονομικών, Κοινωνικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων για το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0».

Στο πλαίσιο της τοποθέτησής του ο κ. Μουλκιώτης τόνισε πως η Κυβέρνηση παραβλέπει ότι η χώρα χρειάζεται ένα εθνικό, καθολικό σχέδιο, αποτέλεσμα μιας ουσιαστικής και όχι προσχηματικής διαβούλευσης, πραγματικής εθνικής συνεννόησης για το μέλλον του τόπου, καθ΄ όσον το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης, υπερβαίνει τα συνταγματικά πλαίσια τετραετίας.

Ο  κ. Γιώργος Μουλκιώτης σημείωσε, μέσα στην ομιλία του, ότι η πρόταση της Κυβέρνησης:

• Στερείται βασικών και ουσιαστικών χαρακτηριστικών, δεν φαίνεται να περιλαμβάνει μια σοβαρή ανάλυση της παραγωγικής θέσης της ελληνικής οικονομίας στην παγκόσμια παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών και λείπει η έννοια μιας στοχευμένης στρατηγικής «Εθνικής Προστιθέμενης Αξίας» την οποία προτείνει το Κίνημα Αλλαγής.
• Κινείται μονομερώς στην κατεύθυνση που προδιέγραψε η Έκθεση Πισσαρίδη, «φιλτραρισμένη» από τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όπως αποτυπώθηκαν στις βασικές προτεραιότητες του «Ταμείου Ανάκαμψης» και τις επιλέξιμες δράσεις που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο περιλαμβάνει. Η αναβάθμιση της θέσης των εργαζομένων παρουσιάζεται ως συνάρτηση της επένδυσης, είτε αυτής στον εργαζόμενο, είτε της επιχειρηματικής, ενώ «τυράκι» αποτελεί η δημιουργία 180.000 θέσεων εργασίας σε ορίζοντα εξαετίας, την ώρα που ήδη οι άνεργοι ξεπερνούν τους 1.150.000, πριν ακόμη λήξει το πλαίσιο των αναστολών συμβάσεων εργασίας.
• Συνιστά μια αντιμεταρρύθμιση σε βάρος των εργαζομένων και υπέρ της πλήρους απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, επιδιώκοντας να μετατρέψει όλη τη χώρα σε ειδική οικονομική ζώνη φτηνής και απαξιωμένης εργασίας.
• Αντί για εργασία, κίνητρα και δίκαιες αμοιβές, γίνεται λόγος για «απασχολησιμότητα». Η επένδυση στο κοινωνικό κράτος αντιμετωπίζεται ως βαρίδι και όχι ως προϋπόθεση οικονομικής ανάπτυξης με κοινωνική συνοχή, ενώ η αύξηση των αμοιβών των εργαζομένων θεωρούνται αντιαναπτυξιακές και αντιπαραγωγικές.
• Αγνοεί κλαδικές πολιτικές, όπως κλωστοϋφαντουργία και νέα υφάσματα.
• Είναι ασαφής ως προς τις προβλέψεις για το ποιοι θα υλοποιήσουν τα προγράμματα κατάρτισης, ενώ τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια επικίνδυνη αποκρατικοποίηση των πολιτικών κατάρτισης και υποβάθμιση των Κρατικών Κέντρων Δια βίου Μάθησης.
• Μέσα από πολλές επικεφαλίδες, της ξέφυγε η αξία της ζωής, το υποκείμενο της οικονομίας και της κοινωνίας, ο νέος άνθρωπος. Οι νέοι άνθρωποι δεν βλέπουν πουθενά τους εαυτούς τους στην πρόταση της Κυβέρνησης.
• «Ξέχασε» την πολυδιαφημισμένη πολιτική του Rebrain Greece για την αντιστροφή του ισοζυγίου της μετανάστευσης Ελλήνων προς το εξωτερικό.
• Πουθενά δεν βρέθηκε χώρος - έστω για μια αναφορά- στο Δημογραφικό.

Η πρόταση του Κινήματος Αλλαγής είναι συγκεκριμένη: κοινωνική ρήτρα σε όλα τα έργα και όλους του άξονες του Ταμείου, απασχόληση νέων ανθρώπων και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων στα έργα αυτά, εξασφάλιση ειδικών κονδυλίων για έργα κοινωνικής υποδομής και δράσης για κάθε ανάδοχο αλλά και για επαρκή στελέχωση κοινωνικών υπηρεσιών. Και βέβαια, όλα αυτά καθορισμένα ανά πληθυσμιακή μονάδα αυτοδιοίκησης (π.χ. ανά 10.000 κατοίκους), με ειδική μέριμνα για τις κοινωνικές υπηρεσίες σε απομακρυσμένες περιοχές και νησιά.

Εν κατακλείδι: με ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας, χάνεται η ευκαιρία να ακολουθηθεί μια άλλη πορεία που θα ενίσχυε την εργασιακή σταθερότητα, την προστασία των θέσεων απασχόλησης, τις θεσμοθετημένες αξιοπρεπείς αμοιβές, τα δικαιώματα λόγου των εργαζομένων στους όρους εργασίας, ως την αφετηρία για μια άλλη συμβολή και της εργασίας στην αύξηση της παραγωγικότητας και έναν άλλο προοδευτικό αναπτυξιακό δρόμο.

Σαν αυτή που προτείνει το Κίνημα Αλλαγής που βλέπει την ανάπτυξη με καθαρούς όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και άμβλυνσης διακρίσεων και ανισοτήτων.