Οι Έλληνες ως λαός έχουμε μάθει να διεκδικούμε και να αγωνιζόμαστε. Έχουμε μάθει να θυσιάζουμε πολλά για να πετύχουμε ακόμη περισσότερα. Όταν παλεύουμε ενωμένοι γράφουμε ιστορία, όταν όχι χάνουμε συλλογικά και εθνικά.

 Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 υπήρξε η κορυφαία αντιστασιακή ενέργεια ενάντια στην κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος και των ατομικών ελευθεριών, κατά τη διάρκεια της επταετούς δικτατορίας. Φοιτητές, νέοι άνθρωποι, αγωνιστές όλων των ηλικιών και των επαγγελμάτων συνόψισαν στο σύνθημα: «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» τις διεκδικήσεις μιας γενναίας εξέγερσης που αγωνίζονταν για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, εκπαίδευσης και επαναφορά της δημοκρατίας.

48 χρόνια μετά συνεχίζουμε να τιμούμε τους ανθρώπους που με τις πράξεις τους όρθωσαν το ανάστημα τους και τόλμησαν, με κίνδυνο της ζωής τους, να παλέψουν για τα ιδανικά τους. Η επέτειος του Πολυτεχνείου μας διδάσκει πως δεν υπάρχουν μάταιες μάχες.

 Στην Ελλάδα σήμερα το δημοκρατικό πολίτευμα είναι σταθερό, αλλά οι διαδοχικές κρίσεις όπως η οικονομική, της πανδημίας και η ενεργειακή δοκιμάζουν τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας απέναντι σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση που κλονίζει όσα γνωρίζαμε ως σήμερα και θέτει ερωτηματικά ως προς το τι είναι σωστό και το τι είναι λάθος.

Η επέτειος αυτή είναι αφιερωμένη στη νέα γενιά που καλείται να αναλάβει στο προσεχές μέλλον ενεργό μέλλον στην οικονομική, κοινωνική, επαγγελματική, πολιτιστική και αθλητική ζωή του τόπου μας. Είναι επέτειος αφιερωμένη σε όσους τολμούν να διεκδικούν και να παλεύουν για μια καλύτερη ζωή. Είναι επέτειος οδηγός για τις μάχες του μέλλοντος μιας γενιάς που καλείται μέσα σε δύσκολες συνθήκες να γράψει τη δική της ιστορία και να αφήσει το δικό της αποτύπωμα σε αυτή τη χώρα.