Καθημερινά γινόμαστε αποδέκτες πράξεων ασελγών, βιαίων και ανήθικων σε ανήλικα παιδιά. Τείνει πια να γίνει, όχι η αποτρόπαια είδηση της ημέρας, αλλά κατ' αντιστοιχίαν τα κρούσματα της ημέρας. Τί φταίει άραγε για αυτό; Οι αποτρόπαιες και χυδαίες αυτές πράξεις γεννήθηκαν στην εποχή μας και δεν υπήρχαν πριν; Και αν υπήρχαν, πώς το αντιμετώπιζαν οι παλαιότερες γενιές; Και γιατί σήμερα έχει τέτοια φοβερή εξάπλωση; Θα μου επιτρέψετε λόγω της ιδιότητάς μου να θεωρώ και να επιμένω ότι ένας από τους βασικούς λόγους της κοινωνικής πτώσης, διαφθοράς και αισχρότητας είναι η πλήρης απομάκρυνση από την Εκκλησία, από τα Μυστήρια, από τη Θεία Κοινωνία, από το Ευαγγέλιο. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι ένας ιερέας αυτά θα έλεγε ή τέλος πάντων αυτά θα πρέπει να πει. Δεν είναι έτσι. Και δεν είναι έτσι γιατί οι πρόγονοί μας και όχι αιώνες πριν, αλλά λίγα χρόνια πριν, είχαν Θεό μέσα τους, αλλά εμείς όχι. Εμείς σήμερα χλευάζουμε και υποτιμούμε την Κατήχηση και το Κατηχητικό. Το πρωί της Κυριακής το θεωρούμε ως ημέρα ξεκούρασης και όχι εκκλησιασμού. Τις νηστείες, αν τις κάνουμε, τις έχουμε φέρει στα μέτρα μας. Και η αισχρότητα, ας μην κρυβόμαστε πια πίσω από το δάχτυλό μας, υπάρχει και μέσα στα σπίτια. Ο καθένας μπορεί να καταλάβει τι εννοώ, χωρίς να χρειάζεται να επεκταθώ. Θα σταθώ σε αυτό που λέει ο Μέγας Βασίλειος για την πρώτη αγωγή. Η πρώτη αγωγή τονίζεται ότι δίνεται μέσα στο σπίτι, όπου η στοργή της μητέρας ασκεί βαθύτατη μορφωτική επίδραση. Χωρίς να αδικώ το σύνολο των αξίων μανάδων, σήμερα γίνεται αυτό; Ή με τη δικαιολογία ότι "έχω κι εγώ ζωή, πρέπει να ζήσω", αν σηκώνει το βάρος του σταυρού του διαζυγίου ή της χηρείας, ζει άστατη και επιρρεπή ζωή; Κατά πόσο αυτό μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογία των παιδιών, όποια ηλικία και αν είναι αυτά; Ο μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας συνεχίζει για τον πατέρα της οικογένειας ότι πρέπει να κάνει προσπάθεια με γόνιμους τρόπους να κάνει τα παιδιά του κόσμια και φρόνιμα. Όχι διά της αυστηρότητος, αλλά διά της νουθεσίας.

Συνεχίζει για την αξία των καθηγητών και διδασκάλων. Και αν και είναι 4ος αιώνας στις αναφορές του, στέκεται στην ανάγκη εποπτικής διδασκαλίας, κάτι που σήμερα θεωρείται απαραίτητο από σύγχρονους παιδαγωγούς. Και μάλιστα προτείνει η διδασκαλία να είναι ευχάριστη και όχι βιαία. Ο Μέγας Βασίλειος πιστεύει ότι ο λόγος και η ύπαρξη της παιδείας στη ζωή του ανθρώπου είναι ο ενάρετος βίος και η σωτηρία της ψυχής του. Μάλιστα, θεωρεί ότι η θύραθεν σοφία, όχι δηλαδή μόνο τα θεολογικά γράμματα, είναι στόλισμα της ψυχής και προτρέπει πολύ όμορφα τους νέους ανθρώπους και του τότε, αλλά και του τώρα, να μιμηθούν τις μέλισσες, που τρυγούν τα άνθη και δεν πάνε στις βρωμιές. Λέει χαρακτηριστικά ο ?γιος ότι "όπως ο Οδυσσέας έκλεισε τα αυτιά του στο άσμα των Σειρήνων, που θα τον οδηγούσε στην απώλεια, το ίδιο να κάνουν και τα παιδιά. Να κλείσουν τα αυτιά τους από καταστροφικά καλέσματα". Και καλεί τους γονείς και τους παρακαλεί: "για να βοηθήσετε τα παιδιά σας σταθείτε ικανοί, όπως είναι ικανοί αυτοί που κρατούν γερά τα χαληνάρια, γιατί αυτοί μεν τα κρατούν για να μη σκοτωθούν από τις άμαξες της εποχής, οι γονείς δε για να μη σκοτώσουν τις ψυχές των παιδιών τους". Μιλά για τον έλεγχο των αισθήσεων, για την αποφυγή της μελωδίας που τα διαφθείρει, για τη λανθασμένη αμφίεση σα να ζει τα γεγονότα σήμερα. Ποιός διαφωνεί σε όλες αυτές τις προτροπές; Ποιός ελέγχει τί βλέπουν και τί αισθάνονται τα παιδιά; Ποιός, έστω και διακριτικά, παρακολουθεί τα μουσικά ακούσματά τους, τα οποία κατά γενική ομολογία, έχουν αισχρές κουβέντες και προτροπές; Ακόμα και αυτή την αμφίεση. Τα πρότυπα τα παίρνουν μέσα από το σπίτι. Και πάλι δεν επεκτείνομαι, σκεφτείτε όμως τι εννοώ. Μην ψάχνουμε λοιπόν να βρούμε γιατί αυτό που συμβαίνει σήμερα στην πατρίδα μας έχει τέτοια φοβερή εξάπλωση και ανακοινώθηκε σήμερα ότι μέσα στο έτος έχουν γίνει πάνω από 200 βιασμοί ανηλίκων παιδιών. Γιατί πολύ απλά, όσο κι αν αυτό, ακούγεται στα αυτιά των περισσότερων ως απλοϊκή προσέγγιση, βγάλαμε το Θεό από τη ζωή μας.

Οι παλιότερες γενιές μπορεί να μην είχαν την ευρύτητα των γνώσεων που έχουμε εμείς σήμερα, αλλά από στόμα σε στόμα και με τα λίγα γράμματα της εποχής, οι νουθεσίες αυτές του Μεγάλου Βασιλείου περνούσαν και διαπαιδαγωγούσαν τις οικογένειες. Σήμερα, δυστυχώς, αυτές οι νουθεσίες, όχι μόνο δεν ακούγονται, αλλά και πολεμούνται λυσσαλέα με σκοπό να εξαφανιστούν. Υπάρχουν. Και εφόσον υπάρχουν και αν θέλουμε πραγματικά να καταπολεμήσουμε τα γεγονότα αυτά, όχι μόνο με λόγια, αλλά και με πράξεις, ας τα επαναφέρουμε στη ζωή μας. Καλοί και οι ψυχολόγοι, καλοί και οι ψυχοθεραπευτές. Όλα καλά. Αλλά για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς μια ψυχή διαλυμένη, γιατί αυτό συμβαίνει στα παιδιά που σηκώνουν αυτό το σταυρό, μόνο η Χάρις του Θεού μπορεί να τα επιστρέψει πίσω. Μακάρι να μην ξανακούσουμε τέτοια γεγονότα, γιατί ο ένοχος θα τιμωρηθεί από τη μία, αλλά από την άλλη το παιδί, ο έφηβος έχει υποστεί μεγάλη ψυχική, ίσως και σωματική, ζημιά. Η αγκαλιά της Εκκλησίας είναι πάντα ανοιχτή. Κάντε ένα βήμα οι γονείς!!! Σας παρακαλώ!!! Μπράβο σας για όλες τις ασχολίες των παιδιών σας, όποιες κι αν είναι αυτές. Αθλοπαιδίες, μουσική, φροντιστήρια. Όλα καλά. Αλλά για τους εξωτερικούς παράγοντες. Εσωτερικά, καρδιακά μόνο ο Χριστός μπορεί να βοηθήσει. Μην τα αφήνετε χωρίς Χριστό. Κι εσείς, ιδιαίτερα, οι μανάδες. Γίνετε πρότυπα για τα παιδιά σας. Όποια ηλικία και να είναι αυτά. Γιατί όπως γράφει και ο Μέγας Βασίλειος και προαναφέραμε είστε τα υποδείγματά τους. Όσο ζείτε πρέπει να αγωνίζεστε να βλέπουν στα πρόσωπά σας, όχι μόνο την ανιδιοτελή αγάπη, αλλά και την περηφάνεια που είστε οι μητέρες τους. Μιμηθείτε τις μητέρες των Τριών Ιεραρχών.

Ακολουθήστε το radiothiva.gr στο facebook για να είστε πάντα ενημερωμένοι