Καθημερινά ακούμε για σωρεία προβλημάτων, ληστείες, δολοφονίες, επιθέσεις, σκάνδαλα, φυσικές καταστροφές, και πάρα, πάρα πολλά άλλα. Στις τηλεοράσεις και στο ίντερνετ, βλέπει κανείς πολιτικούς, ακτιβιστές, γραφειοκράτες, να προσφέρουν την δική του πανάκεια στα προβλήματά μας, οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί αλλάζουν, τα προβλήματα παραμένουν – όπως και οι γραφειοκράτες -, και όσο περισσότερο παρατηρεί κανείς την χώρα μας, αντιλαμβάνεται πως επικρατεί πλήρης σύγχυση, ένας μοντέρνος πύργος της Βαβέλ. Οι όποιες λύσεις προτείνονται, δρουν επιφανειακά και μόνο, αγνοώντας την ρίζα των προβλημάτων, ενώ πολλές φορές οι πολίτες που υποφέρουν δεν έχουν πουθενά να απευθυνθούν, ούτε στη δικαιοσύνη, ούτε στους πολιτικούς.

Θα αναφερθώ σε αυτό το άρθρο στην εγκληματικότητα, που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της εποχής μας. Ποιος άραγε είναι πραγματικά ευχαριστημένος από την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας σε αυτή την χώρα; Έχουμε αποδεχτεί ως φυσιολογικό, το γεγονός πως υπάρχουν περιοχές μέσα στις πόλεις μας, όπου τίμιοι πολίτες φοβούνται να πάνε, διότι ξέρουν πως θα τους επιτεθούν, ξέρουν πως θα τους ληστέψουν, και πως ενδέχεται να υποστούν ακόμη και χειρότερες μοίρες. Πολλές φορές ακόμη και η αστυνομία αρνείται να μπει, δίχως ισχυρότατες ενισχύσεις, στις περιοχές αυτές, καθώς το κράτος, το οποίο έχει το νόμιμο μονοπώλιο της βίας, αρνείται πεισματικά να επιβάλει τον νόμο και την τάξη. Ανήλικοι μαχαιρώνουν ο ένας τον άλλον στα σχολεία μας, τα οποία φαίνεται πως έχουν παραδώσει στους μαθητές οποιαδήποτε μορφή εξουσίας που είχαν πάνω σε αυτούς, με περιστατικά όπου νεαροί μαθητές έχουν ακόμη και το θράσος να απειλούν τους δασκάλους τους, - κάτι που πριν μερικές δεκαετίες δεν τολμούσε κανείς - και τα απαλλάσσουμε από κάθε ευθύνη, λέγοντας «δεν φταίνε τα παιδιά, οι γονείς φταίνε, η κοινωνία φταίει», ξεχνώντας, από τύχη μάλλον, την ευθύνη που φέρουν οι δάσκαλοι στην όλη κατάσταση, ενώ τους μαθαίνουμε από νωρίς να απαιχθάνονται την προσωπική ευθύνη. ?ραγε, αυτοί οι μαθητές πως θα εξελιχθούν στο μέλλον; Νοιάζεται κανείς;

Έχουμε, στην ουσία, παραδοθεί στους εγκληματίες. Θυμάμαι χαρακτηριστικά στο παρελθόν μια «συμβουλή» από την Ελληνική Αστυνομία, που προέτρεπε τους έντιμους πολίτες αυτής της χώρας, να προσποιούνται πως κοιμούνται σε περίπτωση που ληστές μπουν στα σπίτια τους. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός πως η αστυνομία φτάνει στο σημείο του εγκλήματος πάντοτε ex post facto, συνειδητοποιεί κανείς πως στην ουσία οι πολίτες είναι ανυπεράσπιστοι απέναντι στους εγκληματίες, και ίσως το κράτος στο μέλλον να παρουσιάσει τους πιο επιτυχημένους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να ζητάμε οίκτο από έναν ληστή. Ο διάσημος ?γγλος δημοσιογράφος, Peter Hitchens, είχε επισημάνει στο παρελθόν πως «αν είσαι θύμα διάρρηξης, ή αν σε κλέψουν, ή αν σε ληστέψουν, η αστυνομία δεν μπορεί να σε ξε-διαρρήξει, να σε ξε-κλέψει, να σε ξε-ληστέψει.», και θα συμπληρώσω πως σε περίπτωση που υποστεί κάποιος σωματικές βλάβες από κάποιον εγκληματία, ή ο μη γένοιτο κάποιος χάσει την ζωή του, η αστυνομία δεν μπορεί να αναιρέσει αυτές τις βλάβες, ούτε να αναιρέσει τον θάνατο κάποιου. Ευτυχώς, και αυτό μου δίνει κάποια ελπίδα, η αστυνομία στην χώρα μας υλοποιεί προληπτικά μέτρα για την πρόληψη της εγκληματικότητας, τα οποία θα πρέπει να ενισχυθούν σε μεγάλο βαθμό, όμως φαίνεται πως οι αστυνομικοί δίνουν μια άνιση μάχη κατά της εγκληματικότητας, καθώς σε πάρα πολλές περιπτώσεις λειτουργούν με τεράστιες ελλείψεις, τόσο σε θέμα ανθρώπινου δυναμικού, όσο και σε θέμα εξοπλισμού. Για να αντιμετωπιστεί η εγκληματικότητα χρειάζονται ριζικές αλλαγές, τόσο στην νοοτροπία των πολιτών όσο και από τους πολιτικούς.

Όταν παρατηρεί κανείς αυτές τις καταστάσεις, το γεγονός πως ανήλικοι έχουν το θράσος, αλλά και την ανοχή του κράτους, να τρομοκρατούν τις κοινωνίες τους, τα σχολεία τους, το γεγονός πως οι πολίτες δεν μπορούν να προστατέψουν τον εαυτό τους, ενώ και η αστυνομία τους προτρέπει να «κοιμούνται», συμπεραίνει ότι στην ουσία έχουμε παραδοθεί στην εγκληματικότητα, και απλά ευελπιστούμε πως δεν θα είμαστε εμείς τα θύματα των εγκληματιών. Το γεγονός πως ακόμη και στα σχολεία υπάρχουν μαθητές εκτός ελέγχου, που δρουν εξ ίσου εκτός ελέγχου και εκτός του σχολείου, μας προειδοποιεί για το τι μέλλει γενέσθαι. Ο «νόμος και η τάξη», στην Ελλάδα έχουν καταντήσει ένα φθηνό σλόγκαν που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί, την ίδια στιγμή που οι πολίτες υποφέρουν. Αν όντως θέλουμε να αντιμετωπίσουμε σοβαρά την εγκληματικότητα, θα πρέπει να κάνουμε τεράστιες αλλαγές, από την μια δίνοντας στους πολίτες τρόπους ώστε να υπερασπιστούν τον εαυτό τους αλλά και τις περιουσίες τους, και από την άλλη δείχνοντας μηδενική ανοχή ακόμη και στα παιδιά που παραβαίνουν τον νόμο, εντός ή εκτός σχολείου.

«Κάθε νέα γενιά που έρχεται στη ζωή είναι στην πραγματικότητα μια εισβολή στον πολιτισμό από μικρούς βαρβάρους που πρέπει να εκπολιτισθούν πριν είναι πολύ αργά.» - Thomas Sowell