Το να διαπιστώσει κανείς ότι ζούμε μια διαρκή «πανδημία» συρρίκνωσης των εισοδημάτων λόγω των αδιανόητα υψηλών τιμών που επικρατούν στην αγορά δεν χρειάζεται ούτε να παρακολουθεί τις όποιες μελέτες βλέπουν τα φώτα τις δημοσιότητας, ούτε να ακούσει τους εκπροσώπους της «κακής» αντιπολίτευσης. Αρκεί να πάει είτε στην λαϊκή αγορά είτε στο σουπερμάρκετ, για να επιβεβαιώσει την αδυναμία των πολιτών να αγοράσουν τα βασικά αγαθά, καθώς οι ανατιμήσεις στα τρόφιμα είναι τρομακτικές και η αισχροκέρδεια έχει χτυπήσει «κόκκινο».

Καθώς ο φαύλος κύκλος της ακρίβειας κλείνει τρία χρόνια και τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα από την κυβέρνηση δεν έχουν καταφέρει να τη μετριάσουν, το παλιό δόγμα «είναι η οικονομία, ανόητε» μετατρέπεται σε μια διαρκή αναμέτρηση με την ακρίβεια.

Ανησυχητικό καμπανάκι για την ανεπάρκεια της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης και απόδειξη της ασυδοσίας που επικρατεί στην αγορά αποτέλεσε και η ανακοίνωση του εναρμονισμένου δείκτη τιμών Οκτωβρίου από τη Eurostat, σύμφωνα με τον οποίο ο πληθωρισμός στην Ελλάδα αυξήθηκε αισθητά στο 3,9% έναντι 2,4% τον Σεπτέμβριο, ενώ στην Ευρωζώνη ο δείκτης τιμών έπεσε κάτω του 3%, κατατάσσοντας την Ελλάδα, ξανά μετά από μήνες, ανάμεσα στις χώρες της Ευρωζώνης με τον μεγαλύτερο γενικό πληθωρισμό - πέραν του πληθωρισμού των τροφίμων που καλπάζει.

Από πρόσφατη δημοσκοπική έρευνα της ΓΣΕΕ προκύπτει ότι οι επιπτώσεις της ακρίβειας στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και ειδικότερα στη μείωση της κατανάλωσης βασικών ειδών διατροφής είναι αμείλικτες. Αξίζει να αναφερθεί ότι το 90% των εργαζομένων έχει μειώσει την κατανάλωση βασικών αγαθών εξαιτίας της ακρίβειας.

Ταυτόχρονα, σε μελέτη που δημοσιεύθηκε από το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ τον Οκτώβριο 2023 αποτυπώνεται ξεκάθαρα ότι ο καθαρός βασικός μισθός ενός πλήρως απασχολούμενου – όχι όμως και των μερικώς απασχολουμένων που αποτελούν το 1/3 της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα –, αν και επαρκεί για να καλύψει το όριο φτώχειας ενός μονομελούς νοικοκυριού, δεν καλύπτει τον προϋπολογισμό βασικών αναγκών. Επιπλέον, τα εισοδήματα των μισθωτών των δύο τελευταίων χρόνων είναι απαγορευτικά για τη συντήρηση ή τη δημιουργία οικογένειας. Το ίδιο ανεπαρκή είναι και τα εισοδήματα των συνταξιούχων.

Με άλλα λόγια, οι αμοιβές, τα εισοδήματα αλλά και οι κρατικές κοινωνικές μεταβιβάσεις δεν εξασφαλίζουν την επαρκή αναπαραγωγή μεγάλου μέρους του συνολικού πληθυσμού και ειδικότερα των μισθωτών εργαζομένων, ανεξαρτήτως εάν είναι ενεργοί ή βρίσκονται προσωρινά ή μόνιμα εκτός αγοράς εργασίας.

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η ανισορροπία μεταξύ εισοδημάτων και κόστους ζωής αποτελεί το σημαντικότερο οικονομικό πρόβλημα της εποχής και πρέπει να αντιμετωπιστεί με ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, συντάξεων και παράλληλη μείωση τιμών ιδίως για τα αναγκαία αγαθά.

Γιατί η ακρίβεια δεν πολεμιέται ούτε με ημίμετρα, ούτε με ευχολόγια. Η Κυβέρνηση, που διανύει την δεύτερη θητεία της δυστυχώς, παραμένει θεατής της ακρίβειας. Δεν πραγματοποιεί ουσιαστικούς ελέγχους στην αγορά, αφήνει χωρίς το αναγκαίο ανθρώπινο δυναμικό τις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές, ενώ είναι αμφίβολο εάν τα πιο πρόσφατα μέτρα της, που θα έχουν ισχύ μέχρι τον επόμενο Μάϊο, θα αναχαιτίσουν επαρκώς τις εξωφρενικές ανατιμήσεις που είναι εδώ και έχουν εξουθενώσει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας.

Οι πολίτες δεν έχουν ούτε παντοτινή υπομονή, ούτε ατέρμονες αντοχές και ο κίνδυνος, η ακρίβεια σε βασικά είδη επιβίωσης να οδηγήσει σε κοινωνικές εκρήξεις, κάθε άλλο παρά σενάριο επιστημονικής φαντασίας είναι.

Γι΄ αυτό και οι ουσιαστικές προτάσεις του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής αποτελούν μονόδρομο για την προστασία των πιο αδύναμων και της μεσαίας τάξης: επαναφορά του συστήματος προσδιορισμού του κατώτατου μισθού από τους κοινωνικούς εταίρους και την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ενίσχυση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, μείωση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά και διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων στην αγορά.

*?ρθρο Γιώργου Μουλκιώτη στην εφημερίδα "Το Παρόν της Κυριακής", 12 Νοεμβρίου 2023