Και να θέλεις να ηρεμήσεις δεν μπορείς. Αρκεί να δεις ένα βραδινό δελτίο ειδήσεων. Σ’ ένα απ’ αυτά πριν λίγες ημέρες μετά στόμφου ο παρουσιαστής ανήγγειλε: "Παγκόσμιο ρεκόρ θερμοκρασίας τον Μάιο" και συμπλήρωσε: "σπάνιο το φαινόμενο". Βέβαια, όλα τα φαινόμενα ως σπάνια κάποια στιγμή εμφανίστηκαν και στην πορεία παγιώθηκαν και ξαναεμφανίσθηκαν νέα με μεγαλύτερη ένταση και επικινδυνότητα για τον άνθρωπο και έπεται συνέχεια.

 Μόλυνση, κλιματολογική αλλαγή, καταστροφή περιβάλλοντος. Θύμα ο άνθρωπος ή μάλλον η ζωή. Κόντρα διασκέψεις, συνέδρια, εκδηλώσεις, λόγια μεγάλα και τρανά. Αποτέλεσμα μηδενικό. Πού χάθηκαν οι οικολόγοι, τα πράσινα κινήματα, η οικολογική συνείδηση και ευαισθησία; Εθελοτυφλούμε ανερυθρίαστα μπροστά στο λιώσιμο των πάγων, το κάψιμο των δασών, τη μόλυνση των θαλασσών, της ατμόσφαιρας, τη συγκέντρωση των αερίων του θερμοκηπίου, την ερημοποίηση, την τρύπα του όζοντος, τα πυρηνικά απόβλητα, τα ακραία καιρικά φαινόμενα, πλημμύρες και ξηρασίες, τις αρρώστιες απότοκο όλων αυτών.

 Ακραία, είπαμε, καιρικά φαινόμενα. Ποτέ άλλοτε Μάιο μήνα τόσο υψηλές θερμοκρασίες αποπνικτικές για τον άνθρωπο. Δυστυχώς ως τραγικό φαινόμενο δεν αξιολογείται και δεν αναδεικνύεται από τη δημοσιογραφική συνήθως προσέγγιση της υπερβολής, όπου το σοβαρό χάνεται μέσα στην πληθώρα των μάλλον υποτιμημένων ειδήσεων. Η όλη ιστορία μου θυμίζει τον τσοπάνη με τον λύκο. Ή το κατούρημα και τη θάλασσα. Το αλάτι, καταλαβαίνετε. Για φανταστείτε για ελάχιστο διάστημα η ανθρωπότητα τράβηξε χειρόφρενο λόγω ιού κι η ατμόσφαιρα ανάσανε, η ζωή αναθάρρησε. Για λίγο.

Τελικά η καταστροφή μας είμαστε εμείς, τα έργα των χειρών μας. Δικό μας το θέμα, δική μας και η ευθύνη. Είμαστε διατεθειμένοι ν’ αλλάξουμε; Ν’ ανακαλύψουμε το μέτρο κι όχι την άμετρη υπερκατανάλωση και τις άπληστες ανάγκες. Το σεβασμό και την αξία κι όχι τη θεοποίηση του κέρδους και τον ευδαιμονισμό. Είμαστε διατεθειμένοι να συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση; Εδώ θέλεις μια παιδεία πραγματική, που να διαμορφώνει συνειδήσεις και στάσεις ζωής. Θέλεις πολίτες με λόγο και άποψη. Θέλεις ηγεσίες, που όταν μιλάνε για βιώσιμη οικονομία κι ανάπτυξη να τα εννοούν. Διαφορετικά θα πηγαίνουμε από αρνητικό σε αρνητικό ρεκόρ. Οι αντοχές της γης άγνωστες, άγνωστο ως εκ τούτου και το μέλλον μας. Γρηγορείτε.