Είθισται να θεωρούμε πως όταν κάτι είναι καινούριο, είναι μοντέρνο, είναι «προοδευτικό», αυτομάτως αυτό το κάτι είναι και «καλύτερο». Στην πραγματικότητα, σε όλα τα ζητήματα, θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη το αν μια ιδέα, αν μια πρακτική, αν μια πολιτική, είναι αποτελεσματική, ανεξάρτητα από το αν είναι παλιομοδίτικη, ή μοντέρνα.

Η αστυνόμευση βρίσκεται ανάμεσα σε αυτά τα θέματα, όπου τα τελευταία χρόνια, προάγεται, κυρίως στο εξωτερικό, μια «προοδευτική» αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, μια πιο «αλληλέγγυα» και πιο «ανθρώπινη», όπου ο εγκληματίας αντιμετωπίζεται ως θύμα της κοινωνίας, που δεν πρέπει να τιμωρηθεί, αλλά αντιθέτως πρέπει να αντιμετωπιστεί με στοργή και συγχώρεση, ενώ σε άλλες περιπτώσεις, όπως π.χ. στις πιο «προοδευτικές» πολιτείες των ΗΠΑ, διάφορα είδη εγκλημάτων, όπως οι μικρο-κλοπές, δεν διώκονται από τις «προοδευτικές» αρχές, με αποτέλεσμα ο νόμος και η τάξη, να έχει καταντήσει ένα φθηνό σλόγκαν που χρησιμοποιείται μονάχα κατά την προεκλογική περίοδο.

Σε πολλές περιπτώσεις, αν παρατηρήσει κανείς το modus operandi στις πιο «προοδευτικές» χώρες, η αστυνομία λειτουργεί αντιδραστικά, ήτοι περιμένει να πραγματοποιηθεί κάποιο έγκλημα, π.χ. μια ένοπλη ληστεία, και αφού πραγματοποιηθεί σπεύδει στο σημείο ώστε να προσπαθήσει να συλλάβει τους δράστες, που πολλές φορές αφήνονται στη συνέχεια ελεύθεροι, όπως γίνεται στη Νέα Υόρκη.  Βέβαια, το πρόβλημα με αυτή την μέθοδο αστυνόμευσης, είναι πως ακόμη και αν συλληφθούν οι δράστες, ακόμη και αν επιστραφούν τα κλοπιμαία, η σωματική και ψυχική οδύνη των θυμάτων δεν εξαφανίζεται, ιδιαίτερα σε πιο βάναυσα εγκλήματα. Όπως είχε πει και ο Αγγλος δημοσιογράφος, «αν είσαι θύμα διάρρηξης, ή αν σε κλέψουν, ή αν σε ληστέψουν, η αστυνομία δεν μπορεί να σε ξε-διαρρήξει, να σε ξε-κλέψει, να σε ξε-ληστέψει.», ενώ το ίδιο ισχύει σε περιπτώσεις βιασμών και δολοφονιών. Ακόμη, η ήπια αντιμετώπισης της εγκληματικότητας, συνδυαστικά με αυτή την μέθοδο της αντίδρασης, οδηγεί ως επί το πλείστων σε αύξηση των εγκλημάτων, όχι σε μείωση. Αρκεί κανείς να αναζητήσει εικόνες ή βίντεο από καταστήματα και επιχειρήσεις στην Καλιφόρνια, όπου είτε αναγκάζονται να κλείσουν λόγω της κλοπών και ληστειών, είτε αναγκάζονται να σφραγίζουν με κλειδαριές όλα τα προϊόντα τους, καθώς τέτοια εγκλήματα δεν διώκονται από τις αρχές.

Αντιθέτως, η προληπτική αστυνόμευση, που θεωρείται πεπερασμένη και παλιομοδίτικη, ήταν πιο αποτελεσματική, για αυτό άλλωστε, συνδυαστικά και με άλλους παράγοντες, στην Αγγλία στο παρελθόν οι αστυνομικοί δεν έφεραν πάνω τους όπλα. Οι πεζές περιπολίες έδιναν την αίσθηση ασφάλειας στους πολίτες, ενώ οι εγκληματίες είχαν διαρκώς τον φόβο πως ανά πάσα στιγμή μπορεί να εμφανιστεί στο σημείο ένα όργανο της τάξης που θα τους συλλάβει. Ταυτόχρονα, όταν βλέπει κανείς τους αστυνομικούς, αν υιοθετούν και αυτοί μια πιο προσεγγίσιμη στάση προς τους πολίτες, δημιουργείται μεγαλύτερη οικειότητα αλλά και εμπιστοσύνη ανάμεσα τους. Συνδυαστικά με την αυστηρή τιμωρία της εγκληματικότητας, αλλά και της κοινωνικής κατακραυγής κατά των παραβατικών στοιχείων, ακόμη και για «μικρο-παραβάσεις» όπως τα γκραφίτι, η εγκληματικότητα ήταν χαμηλότερη στο παρελθόν, καθώς αποτρέπονταν τα εγκλήματα, κάτι που δύσκολα μετριέται, καθώς δεν μπορεί κανείς να καταγράψει πόσα εγκλήματα δεν έγιναν, αλλά μπορεί να καταγράψει και να παρατηρήσει σε βάθος χρόνο το σύνολο της εγκληματικότητας, και αν αυτή αυξάνεται ή μειώνεται.

Εν ολίγοις, θα πρέπει να κοιτάμε σε όλα τα θέματα, και κυρίως στην αστυνόμευση που είναι ύψιστης σημασίας, όχι ποια είναι η «τελευταία λέξη της μόδας», αλλά τι λειτουργεί, και ποια πολιτική προστατεύει τους πολίτες και την κοινωνία από την εγκληματικότητα, και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να διενεργούνται «προοδευτικά» πειράματα, στο βωμό των οποίων «θυσιάζονται» οι απλοί πολίτες, που αφήνονται στο έλεος της εγκληματικότητας.

Ακολουθήστε το radiothiva.gr στο facebook για να είστε πάντα ενημερωμένοι