Όλα τα παιδιά που μεγαλώνουν στην πόλη «τρελαίνονται» για τις παιδικές χαρές∙ και είναι ο «τόπος» τους, γιατί είναι μια εκτόνωση και μια συνάντηση με τα γειτονόπουλα και τους φίλους τους. Αναμφισβήτητα όταν αναφερόμαστε στις παιδικές χαρές, αναφερόμαστε στην ιδιαίτερη αυτή ηλικία, στη νέα γενιά, στην οποία όλοι, μα όλοι, δίνουμε ή λέμε ότι προσπαθούμε να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα. Θεωρώ, και λέω, ότι είναι θέμα πολιτισμού και ποιότητας ζωής για μικρούς και μεγάλους.

Πρόσφατα πήγαν τα εγγόνια μας στην Βαρκελώνη, μια πόλη πολύχρωμη, κοσμοπολίτικη, με υπέροχες εικόνες, που εκπέμπει ζωντάνια. Τα ρωτήσαμε τι είδαν. Μας είπαν για τα μουσεία του Μιρό και του Πικάσο, για τον Γκαουντί και την Σαγράδα Φαμίλια, το Μουσείο της Επιστήμης, το Ενυδρείο και τόσα άλλα. Και όταν τους ρωτήσαμε τί τους άρεσε περισσότερο, και τα δύο απάντησαν: «οι παιδικές χαρές!». Ναι, η Βαρκελώνη έχει πάρκα, πάρκα σκύλων και παιδικές χαρές παντού!, εξαιρετικές παιδικές χαρές. Αυτό σημαίνει προτεραιότητα στα παιδιά. 

Ακούγοντας την προχθεσινή συζήτηση για τις παιδικές χαρές στο Δημοτικό Συμβούλιο Λαμίας ειλικρινά αγανάκτησα. Στην εισήγηση δόθηκε η σημερινή αποτύπωση της κατάστασης στο σύνολο του Δήμου, στην πόλη και στα χωριά. Καταγράφηκαν 105 παιδικές χαρές, από τις οποίες μόνο οι 26 πληρούν τις προϋποθέσεις για πιστοποίηση, 29 αναστέλλεται η λειτουργία τους για συντήρηση, 29 επίσης αναστέλλεται η λειτουργία τους για ανακατασκευή και 21 ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ και αποσύρονται τα όργανα και ό,τι άλλο! Τόσο όμορφα...

Στην δημοτική αρχή της Λαμίας ουσιαστικά εναλλάσσονται οι ίδιοι άνθρωποι με την ίδια πολιτική κουλτούρα και πρακτική. Και το θέμα αυτό δεν είναι σημερινό, είναι τουλάχιστον από το 2010. Θα περίμενε κανείς, εφόσον ήρθε στην επικαιρότητα, να συζητηθεί στην αρμόδια Επιτροπή του Δημοτικού Συμβουλίου -αν δεν υπάρχει αρμόδια Επιτροπή, να συσταθεί!- και να δοθεί μια επείγουσα και αποτελεσματική λύση. Είναι απαράδεκτο ακόμα και τώρα να γίνεται αντικείμενο στείρας αντιπαράθεσης και παραταξιακής εκμετάλλευσης σε επίπεδο ιαχών, ύβρεων και αλληλοκατηγοριών.

Δυστυχώς με τις παιδικές χαρές έχει στηθεί την τελευταία 10ετια σε εθνικό επίπεδο ένα μεγάλο παιχνίδι για το οποίο κανένα κόμμα δεν έχει αντιδράσει. Αντί να τηρείται το κατ’ ελάχιστο του νόμου του 2014, που προβλέπει συντήρηση τους με βάση τις αρχές της "καλής τέχνης και πρακτικής" και ψιλό ποταμίσιο πετραδάκι-άμμο κάτω από τα όργανα, όλοι οι δήμοι μπαίνουν στη λογική της νέας παιδικής χαράς με ISO και πιστοποιημένα όργανα, που το καθένα κάνει από 5.000 και πάνω. Και όταν σε λίγους μήνες αρχίσουν να χαλάνε, φυσικά εγκαταλείπονται, αφού δεν έχουν ενδιαφερθεί να στήσουν μηχανισμούς συντήρησης και ανακατασκευής, που αυτό ΜΌΝΟ χρειάζονταν! Το μόνο, που έγινε, ήταν να γίνουν όλοι υπέρμαχοι των πιστοποιήσεων στην TUV [H TUV είναι διαπιστευμένος φορέας από το Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης (Ε.ΣΥ.Δ.) για τον αρχικό και περιοδικό έλεγχο παιδικών χαρών και παιδότοπων] των εισαγόμενων οργάνων... και της ευθυνοφοβίας με την απειλή του εισαγγελέα.