Το radiothiva.gr και η εφημερίδα «Η ΣΚΥΤΑΛΗ», φιλοξενούν την στήλη «ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ» κάθε Παρασκευή με αρθρογραφία που θα αφορά το αναπτυξιακό, το ερασιτεχνικό και το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, με συνεργάτη τον Βοιωτό προπονητή Γιώργο Αγγέλου.

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ 

Από τον Γιώργο Αγγέλου

Η τέχνη της ντρίπλας, είμαι μια τέχνη που φθίνει με το χρόνο; 

Πραγματικά την απάντηση, δεν μπορεί την δώσει κανένας.

Η πραγματικότητα όμως, είναι ότι με την μορφή που έχει το σημερινό ποδόσφαιρο, οι αυθεντικοί ντριπλέρ σίγουρα δεν έχουν εξαλειφθεί, έχουν όμως μειωθεί.

Όλοι οι πιτσιρικάδες, όταν ξεκινούν το ποδόσφαιρο, το πρώτο πράγμα που προσπαθούν να κάνουν μπαίνοντας μέσα σε μια αλάνα, σε ένα σχολείο, σε μια πλατεία, είναι να κάνουν ντρίμπλες.

Δύο παιδάκια που παίζουν με μια μπάλα, αυτό που προσπαθούν να κάνουν, είναι το ένα να ξεπεράσει το άλλο.

Σε παλαιότερες εποχές, υπήρχε ποδοσφαιρικά μεγαλύτερη ελευθερία.

Τώρα με τις Ακαδημίες και γενικότερα στην εποχή μας, τα παιδιά κατευθύνονται συνεχώς σε κάθε κίνησή τους, από κάποιον προπονητή και τελευταία κατευθύνονται και από την τεχνολογία, μέσω των αναλύσεων στα βίντεο, αφού τους δείχνουν και τους αναλύουν πράγματα, ειδικά στα μεγάλα club.

Τώρα τα παιδιά, ξεκινούν από μικρή ηλικία με παιχνίδια 5Χ5, συνεχίζουν με παιχνίδια 8Χ8, και καταλήγουν στο μεγάλο γήπεδο για το κλασικό παιχνίδι 11ν11. Έτσι προστάζουν και τα πρωτόκολλα της προπονητικής, όσον αφορά την ανάπτυξη και τους χώρους που πρέπει να παίζει κάθε παιδί, ανά ηλικία.

Σε πολλές Ακαδημίες, αυτό γίνεται 2-3 το πολύ φορές την εβδομάδα , αλλά κάποτε τα παιδιά έπαιζαν σε καθημερινή βάση, στις αλάνες, για αυτό και είχαμε αυθεντικούς ντριπλέρ.

Δυστυχώς εμείς οι προπονητές δεν λέμε στους παίκτες μας να ντριμπλάρουν, εκτός αν έχουμε κάποιον που το κάνει απίθανα, αφού ''το έχει εκ γενετής'', το ''φαινόμενο'' της ομάδας όπως λέμε, που μπορεί να περάσει τέσσερις και πέντε αντιπάλους.

Αυτό που δουλεύουν περισσότερο τα παιδιά 11 και 12 ετών, σχεδόν παντού σε Ακαδημίες υψηλού επιπέδου, είναι να βγάζουν την μπάλα από πίσω με πάσες, πάσες και ξανά πάσες, το περίφημο δηλαδή ''build up'', που εξελίσσεται στο γνωστό passing game, όταν η μπάλα πάει στις μπροστινές ζώνες.

Φαίνεται ότι το ποδόσφαιρο πλέον, ζητάει αυτά τα στοιχεία , στοιχεία δηλαδή που προέρχονται περισσότερο από τις συνεργασίες. Συνδυαστικό παιγνίδι ανάμεσα στις γραμμές, με πολύ κίνηση και με συγκεκριμένες τοποθετήσεις (positional play), προκειμένου να υπάρξει ορθολογική κυκλοφορία της μπάλας. Όλα τα υπόλοιπα, φαίνεται να παύουν να αποτελούν, ποδοσφαιρικές προτεραιότητες.

Η ντρίμπλα είναι η πιο έμφυτη τεχνική δράση του παίκτη!

Ειδικά στην Ελλάδα, η μείωση των ντριπλέρ κατά ένα μεγάλο ποσοστό, οφείλεται σε μας τους προπονητές. Είτε δουλεύουμε, στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο, είτε στο ερασιτεχνικό, είτε στο επαγγελματικό επίπεδο.

Η ''μόδα'' πλέον του build up, λέει: να είναι επιτρεπτές οι πάσες στην δική μας περιοχή από τον τερματοφύλακα, γνωρίζοντας ότι ένα λάθος μπορεί να σημαίνει και γκολ για τον αντίπαλο.

Και υπάρχουν διάφορα μοτίβα στο build up , για το ποιος ζητάει μπάλα και που , από ποιο σημείο θα βγει η μπάλα, τι κινήσεις θα γίνουν, πως θα τοποθετήσει το σώμα του κάθε παίκτης για να την υποδεχτεί σωστά, κλπ-κλπ.

Ωστόσο όμως, παράτι το ''build up'' ενέχει ρίσκο, απαγορεύουμε σε έναν αμυντικό να βγάλει προσωπικότητα, να προσπαθήσει να ντριμπλάρει τον επιθετικό και να μπορεί να προωθήσει το παιχνίδι, κάνοντας την ενέργεια από πίσω, δημιουργώντας τον παραπάνω παίκτη στην ανάπτυξη, όταν η ομάδα του, κατεβάζει την μπάλα.

Σε σχέση με τα μοτίβα ''χτισίματος του παιχνιδιού'', από τον τερματοφύλακα, όλο αυτό είναι αντιφατικό: Να επιτρέπεται δηλαδή, το ρισκαδορικο passing game από τον τερματοφύλακα και την άμυνα με πιθανότητα να χαθεί η μπάλα κοντά στην δική μας εστία και να μην επιτρέπεται ένας ποιοτικός αμυντικός παίκτης (με ''μέτρο'' πάντα), να κάνει μια ντρίπλα να απελευθερωθεί, να κινηθεί γρήγορα με την μπάλα προς τα εμπρός, να κερδίσει μέτρα, δημιουργώντας χώρο για τους συμπαίκτες του.  

Δεν είναι άσχημη η ιδέα, στις μικρές ηλικίες, να ενισχύεται η ''ατομική ενέργεια'' σε προπονήσεις και ματς.

 Πέρα από την όποια ατομική βελτίωση του παίκτη, το σίγουρο είναι , ότι τα παιδιά θα απολαύσουν την προπόνηση, όταν θα έχουν την ελευθερία να πάνε στο 1ν1 , να ντριπλαρουν , να σουτάρουν και να τελειώνουν φάσεις , παίρνοντας προσωπικές ενέργειες και ας μην έχουν όλοι το ίδιο χάρισμα για να το κάνουν.

Αυτό που είναι πιο λογικό , είναι ο ποδοσφαιριστής να παίρνει την οδηγία και να έχει στόχο, να επιλέγει ορθολογικά, την περιοχή του γηπέδου, όπου χρειάζεται να ντριπλάρει περισσότερο.

Αν το κάνει ψηλά στο γήπεδο, κοντά στην αντίπαλη περιοχή γιατί πιστεύει ότι εκείνη τη στιγμή το 1ν1, είναι η καλύτερη λύση, δεν θα είναι καθόλου άσχημο να παίρνει την πρωτοβουλία.

Δεν χρειάζεται να πιέζουμε τον ποδοσφαιριστή, να ψάχνει τη συνεργασία του ''1-2'', ή μια προσχεδιασμένη ενέργεια που έχει δουλευτεί στην προπόνηση. Χρειάζεται και φαντασία χρειάζεται και το ελεύθερο πνεύμα, γιατί μιλάμε για τον ''βασιλιά'' των σπορ!

Ας αφήσουμε τα παιδιά να ντριπλάρουν σε νευραλγικούς χώρους του αντιπάλου , για να ξαναβγάλουμε και στην Ελλάδα παίκτες του παρελθόντος .

Και μην νομίζουμε ότι στο Ευρωπαϊκό ή το παγκόσμιο στερέωμα, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα . Απλά, εκεί είναι καλύτερη η οργάνωση, καλύτερα τα γήπεδα και μένουν πιστοί στα προπονητικά πλάνα που σχεδιάζουν και δεν μένουν μόνο στον σχεδιασμό, αλλά πάνε από τη θεωρία στην πράξη.

Αν κοιτάξεις την σημερινή Εθνική Ολλανδίας ή την σημερινή Εθνική Ισπανίας, δεν θα δεις για παράδειγμα, ένα πολύ μεγάλο σέντερ-φορ, που να ντριπλάρει και να διεισδύει ''κατά μέτωπο'' , κάνοντας τη διαφορά, μέσα στο γήπεδο . Και μιλάμε για χώρες που αποτελούν Σχολές ποδοσφαίρου, με πολύ σοβαρό μοντέλο προπόνησης , στις αναπτυξιακές ηλικίες.

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, έτσι για να το παινευτούμε και λίγο, πρώτος σκόρερ στο Ολλανδικό πρωτάθλημα είναι ένας Έλληνας, ο Παυλίδης που παίζει στην Αλκμααρ, δεν είναι κάποιος που προέρχεται από τις περίφημες ακαδημίες του Aγιαξ, της Αϊντχόφεν, της Φέγενορντ!

Ας μην μηδενίζουμε τα πάντα στην Ελλάδα , γιατί όποιος γυρίζει την επικράτεια, θα καταλάβει και θα νιώσει, ότι στη χώρα μας υπάρχει άφθονη ''πρώτη ύλη''.

Η πρώτη ύλη όμως, χρειάζεται και την κατάλληλη επεξεργασία.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ

προπονητής ποδοσφαίρου UEFA B'