Την Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, ιερούργησε στο Δημοτικό Διαμέρισμα της Ροδίτσας του Δήμου Λαμιέων και στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου, όπως έκανε γνωστό η Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδας,  ευχόμενος προεορτίως για την επικείμενη Πανήγυρη του Ναού, τόσο στον Προϊστάμενο Πρωτ. π. Ιωάννη Παπαδημητρίου, όσο και στο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο και σε όλο το πλήρωμα της Ενορίας, με τις Ιερές Ακολουθίες να έχουν μεταδοθεί απευθείας από τηλεοράσεως, ραδιοφώνου και διαδικτύου.

Κατά το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Συμεών επεσήμανε:

«Βρισκόμαστε σήμερα στην Κυριακή μετά τα Φώτα. Έτσι την ονομάζει η Αγία μας Εκκλησία, γιατί ακριβώς φωτίζεται από το περιεχόμενο της μεγάλης Δεσποτικής Εορτής των Θεοφανείων την οποίαν εορτάσαμε πριν από λίγες ημέρες και στην εκπληκτική υμνολογία της Αγίας μας Εκκλησίας ακούσαμε στην Ακολουθία του Όρθρου τους αγίους ιεροψάλτες μεταξύ των άλλων εκπληκτικών εκφράσεων του Ιερού Υμνωδού να μας αναφέρει ότι αυτό που ζήσαμε τα Θεοφάνεια ήτανε «επίγειο το φαινόμενο, αλλά υπέρ τους ουρανούς το νοούμενο». Ένα φαινόμενο, το οποίο μπορεί να το αντικρίσαμε με τις αισθητές μας αισθήσεις. Είδαμε τον Χριστό να βαπτίζεται στον Ιορδάνη ποταμό από τον Ιωάννη, ακούσαμε με τα αυτιά μας τον Θεό Πατέρα να μας βεβαιώνει για τον Υιό και να μας μαρτυρεί ότι «οὗτος ἐστίν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα» και είδαμε συγχρόνως και το ?γιο Πνεύμα να εμφανίζεται «εν είδει περιστεράς» να φανερώνεται δηλαδή η Αγία Τριάδα, να φανερώνεται ο Θεός ο Τριαδικός στα ανθρώπινα μάτια, στις ανθρώπινες αισθήσεις, στην ανθρώπινη ιστορία.

Συγχρόνως όμως πέρα από αυτό που είδαμε, είδαμε να μας προσφέρεται μέσα από την Βάπτιση του Χριστού μία προοπτική ζωής, ένα νόημα, το οποίο ο άνθρωπος το έχει πολύ ανάγκη και ιδιαίτερα όπως ακούμε σήμερα και στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα με την αναφορά στην Προφητεία του μεγάλου Προφήτου Ησαΐου, αλλά και στην παραπομπή στη δική μας προσωπική ζωή, είδαμε ότι αυτό το μεγάλο Μυστήριο των Θεοφανείων απευθύνεται στον «λαὸ τον καθήμενο ἐν σκότει», ο οποίος βρισκόταν «ἐν σκιᾷ θανάτου». Δεν είναι τυχαίο ότι στη γλώσσα της Εκκλησίας μας, αλλά και στη γλώσσα του λαού μας και του πολιτισμού μας η εορτή των Θεοφανείων έχει επικρατήσει ως τα Φώτα, γιατί πράγματι έχουμε ανάγκη από φώτα, έχουμε ανάγκη από φως και το φως αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία, εκεί που υπάρχει πολύ σκοτάδι.         

Ο Χριστός τολμά μέσα σε αυτά τα σκοτάδια, τολμά γνωρίζοντας ότι έχει τίμημα αυτή η τόλμη και το τίμημα ήταν να ανέβει στο Σταυρό, το τίμημα ήταν να συκοφαντηθεί, το τίμημα ήταν να εκδιωχθεί, το τίμημα ήταν να υβριστεί, το τίμημα ήταν να αντιμετωπιστεί ο ευεργέτης ως κακοποιός, το τίμημα ήταν να μην γίνει αποδεκτός, αλλά να γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος της ιστορίας, να γίνει το εξιλαστήριο θύμα ενοχικών κοινωνιών, γιατί αυτού του τύπου οι κοινωνίες που είναι βουτηγμένες στο σκοτάδι και στη διαφθορά ενώ προφασίζονται τάχατες την ηθική καθαρότητα, τάχατες έναν εξωτερικό καθωσπρεπισμό, άλλωστε στο όνομα αυτού του εξωτερικού καθωσπρεπισμού δολοφονούν χαρακτήρες και κανιβαλίζουν πολύ εύκολα και επιπόλαια προσωπικότητες, αυτού του είδους οι κοινωνίες είναι βαθύτατα ενοχικές κοινωνίες, όχι απλώς ενοχικές, ένοχες κοινωνίες. Στάζει αίμα τα χέρια αυτών των κοινωνιών και ακριβώς επειδή δεν έχουν τη διάθεση, τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να ανταποκριθούν στο κάλεσμα για μετάνοια και για αλλαγή προτιμούν να εγκλωβιστούν σε αυτό το λαβύρινθο που γνωρίζουν πολύ καλά και αναγνωρίζουν σε στιγμές έκτακτης αυτογνωσίας ότι όντως είναι πορεία προς την καταστροφή, προς την παρακμή, προς το μαράζωμα που δεν οδηγούν πουθενά.

Κι ο Χριστός σε αυτό το σκοτάδι επιμένει να βροντοφωνάζει και να επαναλαμβάνει το κήρυγμα του Τιμίου Προδρόμου «μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν».

Αυτή είναι η αποστολή όλων μας, αν θέλουμε να τιμήσουμε τα Φώτα, τα οποία λάβαμε στο ?γιο Βάπτισμά μας, το μεγάλο Φως να είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι. Αν θέλουμε πραγματικά να ανταποκριθούμε στο λόγο του Χριστού μας όταν βαπτιστήκαμε και μας δόθηκε η λαμπάδα σύμβολο του φωτός: «Οὕτω λαμψάτω τό φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσι τόν πατέρα ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς».

Τι θα επιλέξουμε; Να συμβιβαστούμε με το σκοτάδι; Τι θα επιλέξουμε; Να υποταχθούμε στο σκοτάδι; Τι θα επιλέξουμε στη ζωή μας; Να φοβηθούμε επειδή μπορεί να μας απειλούν, επειδή μπορεί να μας εκβιάζουν, επειδή ξέρουμε ότι θα βρούμε μπροστά μας συμφέροντα, θα βρούμε μπροστά μας σκοπιμότητες;        

Αν θέλουμε να έχουμε πρόοδο στην οικογένειά μας, αν θέλουμε να έχουμε πρόοδο στο χωριό μας, αν θέλουμε να έχουμε πρόοδο στις σχέσεις μας, στις φιλίες μας, αν θέλουμε να έχουμε πρόοδο στην πόλη μας, στην περιοχή μας, στην πατρίδα μας, στον κόσμο, όπου βρίσκεται ο καθένας δεν έχει σημασία, δεν υπάρχει άλλος δρόμος, παρά μόνο από τον δρόμο τον προοδευτικό και αυτός ο προοδευτικός δρόμος είναι ο δρόμος της Μετάνοιας.

Αυτή είναι η πρόοδος. Να αλλάζεις προς το Φως και όχι προς το σκοτάδι. Να μπορείς όχι να συ-σχηματίζεσαι με το σκότος του αιώνος τούτου του απατεώνος» μέσα σε καθεστώς και κλίμα τρομοκρατίας, φόβο εκφοβισμού και οποιασδήποτε άλλης κοσμικής συνθηκολόγησης αλλά να κοιτάς μακριά, να βλέπεις μονάχα σε αυτό το κεράκι, το οποίο μπορεί να φέγγει ακόμα και στην πιο ασέληνη και σκοτεινή νύχτα. Να βλέπεις σε αυτό το σημείο από το οποίο εκπέμπει Φως σαν το φάρο μέσα στη θάλασσα, μέσα στη νύχτα.          Αυτό είναι το μήνυμα των Θεοφανείων, αυτό σημαίνει Φώτα και Φωτισμός : Να μείνουμε προσηλωμένοι στη λαχτάρα και στην αγάπη για το Φως, έστω και αν βαδίζουμε στα πιο σκοτεινά μονοπάτια.

Αυτό είναι τα Θεοφάνεια και από εμάς εξαρτάται αν θα ζήσουμε Θεοφάνεια ή εάν θα ζήσουμε Θεοάγνοια ή Θεοάνοια ενδεχομένως. Θεοφάνεια να επιλέξουμε»!