ΑρχικήΣυνεντεύξειςΣτ. Χαλβατζής στο «Ράδιο Θήβα» για Ένωση Μικρασιατών Θήβας: «Δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης»

Στ. Χαλβατζής στο «Ράδιο Θήβα» για Ένωση Μικρασιατών Θήβας: «Δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης»

Στ. Χαλβατζής στο «Ράδιο Θήβα» για Ένωση Μικρασιατών Θήβας: «Δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης»

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2026

Γιώργος Πέππας

Ο πρ. Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Θηβαίων και πρ. μέλος της Ένωσης Μικρασιατών Θήβας, κ. Σταμάτης Χαλβατζής, παραχώρησε συνέντευξη στο «Ράδιο Θήβα 97,5 FΜ», στην εκπομπή «Ενημερωμένος Πολίτης», με τον δημοσιογράφο κ. Γιώργο Πέππα, όπου μίλησε για τον προσφυγικό συνοικισμό της Θήβας, για την Ένωση Μικρασιατών Θήβας και για άλλα θέματα.

Ο κ. Χαλβατζής αρχικά μίλησε για την συνεργασία του με τον κ. Σπανό, σημειώνοντας:

«Η συνεργασία μου με τον Φάνη τον Σπανο σε ένα τότε, αν θέλετε για μένα, μέχρι τότε αντίπαλο περιβάλλον, δεν έγινε μόνο γι αυτό. Αυτό ο συνοικισμός ήταν ένα από τα θέματα. Κυρίως ήταν, κυρίως ήτανε να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε σαν πολίτες Θήβας. Γιατί, κύριε Πέππα, αν δείτε τα κονδύλια που δίνονται όλο αυτό το διάστημα για τις διάφορες περιοχές, ο Δήμος Θηβαίων, θα έλεγα, αναλογικά έχει τη μικρότερη συμμετοχή. Θα σας πω μόνο ένα πράγμα. Ότι αυτή η παράκαμψη της πόλης της Θήβας, η οποία καρκινοβατεί εδώ και σαράντα χρόνια, η οποία, και η οποία μας λέγανε παλιά στο δημοτικό συμβούλιο ότι υπήρχε μια μελέτη που στοίχιζε διακόσια είκοσι χιλιάδες ευρώ και επειδή δε φτάναν τα λεφτά, ήταν εκατόν εβδομήντα κάποια στιγμή το 2014, αν θυμάμαι καλά δεκαπέντε, μας είπε ο κύριος Νικόλαου, τότε ο δήμαρχος, ναι, ότι βρέθηκαν τα λεφτά και ακόμη μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τίποτα. Βλέπετε να γίνονται παρακάμψεις σε μικρά χωριά, σε κωμοπόλεις και η πόλη της Θήβας, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, η Θήβα, η οποία ιστορικά είναι μία από τις σημαντικότερες πόλεις στον κόσμο, όχι στην Ελλάδα μόνο, βρίσκεται σε μια θα έλεγα απομόνωση. Και αυτοί ήταν οι λόγοι οι οποίοι εγώ ήθελα, γιατί φαινόταν ότι ο συνδυασμός του Φάνη του Σπανού θα κέρδιζε τις εκλογές. Αυτές ήταν οι συζητήσεις μου και γι αυτό ενέδωσα σε αυτή την πίεση να συμμετέχω. Έτσι ούτε πολιτικά ταυτιζόμουν και το ήξερε και ο ίδιος ο Σπανός αυτό. Όμως, στην τοπική αυτοδιοίκηση δε νομίζω ότι έχει να κάνει με πολιτική αντιπαράθεση. Πρέπει να προηγούνται τα προβλήματα των πολιτών και τα προβλήματα των πόλεων που στηρίζουμε. Με αυτή την έννοια λοιπόν βρέθηκα εκεί και μέσα σε όλα αυτά ήταν και αυτό που είπατε, ο συνοικισμός της Θήβας, ο οποίος έχει πλέον φτάσει θα έλεγα σε εξαθλιωτική κατάσταση και είναι κρίμα, και ιστορικά και κοινωνικά.»

Στη συνέχεια ο κ. Χαλβατζής μίλησε για την Ένωση Μικρασιατών Θήβας και τον προσφυγικό συνοικισμό:

«Η συμμετοχή μου στην Ένωση Μικρασιατών είναι απόρροια της καταγωγής και της διάθεσης να συμβάλω με όλες μου τις δυνάμεις στη μνήμη, στον πολιτισμό και στη διατήρηση της μνήμης και του πολιτισμού της κληρονομιάς των προγόνων μας. Είναι ιερό καθήκον κάθε ανθρώπου, απογόνου αυτών των ανθρώπων, τα οποία, όπως είπατε και εσείς, υπέστησαν όλα αυτά που υπέστησαν μέχρι το να εκδιωχθούν από τις πατρίδες τους και να βρεθούν εδώ στην Ελλάδα, καθότι Έλληνες, να αντιμετωπίζουν εχθρική συμπεριφορά και παρόλα αυτά να καταφέρουν να προοδεύσουν και να επιβάλλουν, αν θέλετε τις δικές τους πολιτικές ρίζες. Όλοι εμείς είμαστε αυτοί οι οποίοι πρέπει να τα διατηρήσουμε. Η Ένωση Μικρασιατών Θήβας είναι μια κιβωτός μνήμης και πολιτιστικής κληρονομιάς και έτσι πρέπει να τη δούμε. Δεν μπορεί να γίνεται πεδίο αντιπαράθεσης. Με ρωτήσατε λοιπόν γιατί δε συνέχισα ας πούμε, αφού βρέθηκα μετά σαν αναπληρωματικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, μετά την απομάκρυνση του πρώην Προέδρου του κυρίου Δαγδελένη. Ακριβώς αυτός ήταν ο λόγος, κύριε Πέππα. Ότι κάποιοι. δε νομίζω ότι είναι άνθρωποι μέσα ούτε από το προηγούμενο διοικητικό συμβούλιο, ούτε από αυτό που είναι αυτή τη στιγμή. Ξέρετε, με τον κύριο Δαγδελένη έχω συνεργαστεί στο παρελθόν στα δημοτικά πράγματα, όπως και με τον Ηλία τον Τραμπάκουλο και το Δημήτρη τον Αλεξάνδρου. Τους γνωρίζω καλά. Δεν υπήρχε από κανέναν πιστεύω από αυτούς, η διάθεση να δημιουργηθούν όλα αυτά τα θέματα. Δυστυχώς, η Ένωση πλήρωσε τις αντιπαραθέσεις που προέρχονταν ίσως από το προηγούμενο διάστημα των εκλογών, των δημοτικών εκλογών. Γιατί δε βλέπω άλλο λόγο να υπήρχε η διάθεση, ας πούμε, να υπάρξει αυτή η αντιπαράθεση. Γιατί κατά κύριο λόγο απαραίτητη προϋπόθεση αν θέλετε για την επίτευξη των στόχων της Ένωσης είναι η ενότητα. Είναι η σύμπνοια, η καλλιέργεια πνεύματος, συνεργασίας μεταξύ των μελών. Όταν αυτό διασπάται, καταλαβαίνετε ότι η ένωση δεν υπάρχουν συμφέροντα να μοιράσει κάποιος. Ούτε διαχειρίζεται το Διοικητικό Συμβούλιο κάποια ικανά χρηματικά ποσά, τέτοια που να δίνουν ας πούμε λόγο να πεις ότι ποιος τα διαχειρίζεται. Ούτε έχει τίποτα κληροδοτήματα, ίσα ίσα προβλήματα διαχειρίζεται και ειδικά πολλά προβλήματα. Δεν μπορώ να κατανοήσω λοιπόν. Εγώ στην Ένωση είμαι μέλος από τότε που δημιουργήθηκε και πάντα ήμουν δίπλα σε όλες τις διοικήσεις. Ξαφνικά πριν τις εκλογές, έχοντας σημειωθεί μια καθυστέρηση που με βάση το καταστατικό ήταν εκτός διαδικασίας. Αλλά αυτά συμβαίνουν σε αυτούς, στους συλλόγους. Υπάρχουν τόσοι πολιτιστικοί σύλλογοι στην Θήβα και στη Βοιωτία. Εγώ δεν έχω ακούσει τώρα να γίνονται τέτοιες αντιπαραθέσεις. Δεν υπήρχε λόγος. Στη Γενική Συνέλευση πριν τις εκλογές, επειδή με τιμήσανε εκεί οι παρευρισκόμενοι δίνοντας μου τη θέση του Προέδρου της Γενικής Συνέλευσης, υπήρξαν κάποιοι οι οποίοι, άδολα πιστεύω, είπαν ξέρετε ότι υπάρχουν φήμες ότι υπάρχει ατασταλία στην οικονομική διαχείριση και τέτοια. Προσέξτε τώρα για τον προηγούμενο πρόεδρο. Εκεί ήταν ο κύριος Τραμπάκουλος, ο οποίος ήταν πρόεδρος της Εξελικτικής Επιτροπής. Ο ίδιος λοιπόν ο κύριος Τραμπάκουλος είπε ότι δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Έχουν ελεγχθεί τα πάντα. Μας έχουν δοθεί πλήρες καταστάσεις και όλα αυτά. Ποιοι είχαν λοιπόν λόγους να διαδίδουν τέτοιες κακόβουλες διαδόσεις; Και βέβαια, μετά την εκλογή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πρώην αντιπρόεδρος μέχρι πρότινος αντιπρόεδρος του Συμβουλίου, ο κύριος Γερονικολός, βγήκε και ζήτησε δημόσια συγγνώμη από τον κύριο Δαγδελένη γιατί αυτά που του είχαν πει και εκείνος είχε πιστέψει δεν ισχύαν. Αυτοί λοιπόν που τα δημιούργησαν όλα αυτά κάποιους λόγους έχουν δικούς τους. Βέβαια, είναι άνθρωποι που κινούνται στο παρασκήνιο. Και ξέρετε, κύριε Πέππα, εγώ έχω μια αρχή, σοφή λαϊκή παροιμία λέει ότι άμα μπερδεύεσαι με τα πίτουρα σε τρώνε κότες. Γι αυτό ακριβώς δεν θέλω να δώσω τροφή σε αυτές τους σχολιασμούς. Έχω εμπιστοσύνη, όπως είχα στον κύριο Δαγδελένη και στο προηγούμενο διοικητικό συμβούλιο. Έχω εμπιστοσύνη και σε αυτό το διοικητικό συμβούλιο, στους ανθρώπους που το απαρτίζουν. Είδα τους ενάμιση δύο μήνες που πήγα και παραβρέθηκα μαζί τους, είδα ανθρώπους με όρεξη να κάνουν πράγματα στα επίπεδα βέβαια των εκδηλώσεων ενός πολιτιστικού φορέα και από ότι φαίνεται διοργανώνονται ωραίες εκδηλώσεις και ο κόσμος σιγά σιγά συγκεντρώνεται. Τώρα για το άλλο θέμα που βάλατε. Το θέμα της διάσωσης του συνοικισμού ξέρετε είναι πολύ μεγάλο θέμα. Επιχείρησα να κάνω κάποιες συζητήσεις και είδα ότι καταρχήν θα πρέπει να πούμε ότι όποιος κατηγορήσει την Ένωση Μικρασιατών Θήβας γιατί δεν κάνει κάτι για να φτιάξει αυτό, να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, θα είναι λάθος ή δεν ξέρει τα πράγματα ή θα είναι λάθος. Θέλει δηλαδή επίτηδες να το κάνει. Είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα, το οποίο άπτεται των υπηρεσιών του Δήμου, των υπηρεσιών της Περιφέρειας και ακόμη και του κράτους. Θα πρέπει να αναληφθεί μια συνολική προσπάθεια από ένα φορέα με επικεφαλής τον Δήμο ούτως ώστε μια επιτροπή, η οποία να βρει διέξοδο. Πώς μπορεί αυτό το κομμάτι μνήμης να διασωθεί; Γιατί πραγματικά για όλους εμάς τους Μικρασιάτες, αλλά ακόμα ακόμη και για τους υπόλοιπους που δεν είναι Μικρασιάτες, νομίζω ότι αυτό θα είναι μια ιστορική παρακαταθήκη.

Στη συνέχεια με αφορμή ερώτηση του κ. Πέππα, ο κ. Χαλβατζής αναφέρθηκε σε μια πρόταση που είχε κάνει επί του θέματος:

«Εξάλλου στην παραίτησή μου είπα ας πούμε, που υπέβαλα γραπτώς ότι νομίζω ότι στην παρούσα φάση δεν μπορεί να βουλευτεί αυτό το θέμα. Όταν δηλαδή υπάρχουν δυνάμεις οι οποίες δεν βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος. Και αν θέλετε έχει δημιουργηθεί μία αντιπαράθεση. Καταρχήν θέλω να συμβάλλω και φεύγοντας έξω από το Διοικητικό Συμβούλιο και το είπα και στους φίλους, στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Θέλω να συμβάλλω να λυθεί αυτή η παρεξήγηση. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι όσοι αγαπάμε την Ένωση Μικρασιατών και την αγαπάμε γιατί είναι το παρελθόν μας, είναι η ζωή μας, θα πρέπει εκεί να πηγαίνουμε μόνο με αυτή τη σκέψη. Δεν μπορεί να γίνει πεδίο αντιπαραθέσεων η ένωση. Αν λοιπόν αυτό το πετύχουμε, μετά, ίσως μπορέσουμε να πετύχουμε και όλα τα υπόλοιπα. Όσο υπάρχει αυτό, όσο υπάρχει μια υποβόσκουσα αντιπαλότητα, την οποία καλλιέργησαν κακώς κάποιοι και με δημοσιεύματα, νομίζω ότι αυτή δεν μπορεί να βοηθήσει σε αυτή την κατεύθυνση που αφορά την ανασυγκρότηση και τη διάσωση του συνοικισμού, του χώρου του συνοικισμού, το οποίο όπως σας είπα και προηγουμένως δεν μπορεί δηλαδή να σηκώσει η Ένωση Μικρασιατών Θήβας. Η Ένωση Μικρασιατών Θήβας το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να το ζητάει, να είναι επισπεύδουσα, να παρεμβαίνει. Πρέπει να το αποφασίσουν οι υπηρεσίες, οι οποίες είναι αρμόδιες για αυτό. Και σας είπα είναι ο Δήμος, είναι η Περιφέρεια και είναι και κρατικές υπηρεσίες που θα πρέπει να σκύψουν στο πρόβλημα και να το δουν. Γιατί σήμερα, πέρα από τη διάσωση του συνοικισμού καθαρά σαν ένα ιστορικού μέρος, μετατρέπεται και έχουμε γκετοποίηση.»

Στη συνέχεια ο κ. Χαλβατζής απάντησε σε ερώτηση του δημοσιογράφου για το αν είναι πρόθυμος να ηγηθεί μια πρωτοβουλία για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα στο συγκεκριμένο ζήτημα, λέγοντας:

«Εγώ από την πλευρά μου, με την εμπειρία, τις γνώσεις και αυτή την πολυετή συμμετοχή μου στα κοινά, μπορούσα να βοηθήσω σε αυτό το θέμα, θα ήθελα να βοηθήσω γιατί θεωρώ ότι θα προσφέρουμε τεράστιο έργο στη μνήμη όλων αυτών των ανθρώπων που έφυγαν από τον τόπο τους, από τις πατρίδες τους, βρέθηκαν πρόσφυγες και κατάφεραν μέσα από αυτή τη δύσκολη κατάσταση να δημιουργήσουν ξανά δικές τους τις οικογένειές τους και να δημιουργήσουν περιουσίες, να δημιουργήσουν, να γίνουν ενεργά και θα έλεγα σημαίνοντα στελέχη της κοινωνίας στην Ελλάδα και να υπάρξει και εν τέλει πλήρης αποδοχή. Νομίζω. Νομίζω λοιπόν ότι αυτό για μένα είναι, είναι καθήκον. Δηλαδή αν μου δοθεί μια τέτοια ευκαιρία, σίγουρα θα το κάνω και σίγουρα θα συμμετέχω.»