Στο «Ράδιο Θήβα 97,5FM», στην εκπομπή «Ενημερωμένος Πολίτης» με τον δημοσιογράφο κ. Γιώργο Πέππα, παραχώρησε συνέντευξη ο κ. Ηλίας Τραμπάκουλος, πρ. δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Θηβαίων και Πρόεδρος της Ένωσης Μικρασιατών Θήβας, όπου αναφέρθηκε σε πολλά θέματα της επικαιρότητας.

Αρχικά, ο κ. Τραμπάκουλος αναφέρθηκε στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, λέγοντας:

«Πάντως οργασμός υπάρχει σε όλα τα κόμματα και εντάξει, τα βλέπουμε και τα απόνερα από τη δημιουργία της Ελλάς. Βλέπουμε τα απόνερα. Τι συμβαίνει στην Κεντροαριστερά, τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο κυρίως στο ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά και τα λοιπά. Τα παρακολουθούμε. Προσωπικά τα παρακολουθώ διακριτικά απ' έξω. Δεν είμαι διατεθειμένος να ασχοληθώ ιδιαίτερα, τα κοινά, μου έγιναν καποιες κουβέντες και τα λοιπά. Δεν θα είμαι μέσα στην πολιτική σκηνή, στις υποψηφιότητες των εκλογών των εθνικών, όποτε και αν γίνουν.» σημειώνοντας σε ερώτηση του δημοσιογράφου πως ακόμη και αν του γίνει πρόταση θα αρνηθεί, τονίζοντας: «Δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός. Το έκανα. Μπήκα και υποψήφιος δήμαρχος, μπήκα και υποψήφιος βουλευτής. Ήταν μια ωραία εμπειρία, μια, ένα όμορφο ταξίδι, αλλά μέχρι εκεί. Εντάξει, ας βγουν πιο καινούργιοι άνθρωποι με άλλες ιδέες, πιο ορεξάτοι. […] Ένα μείγμα χρειάζεται και τα λοιπά. Αλλά εγώ επειδή δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός, έκανα αυτό που ήθελα. Το έκανα με μεγάλη μου χαρά, με και με ψήφισαν αρκετοί συμπολίτες μας ας πούμε στις εθνικές εκλογές. Το να βγαίνεις δεύτερος όταν έχεις μια προεκλογική περίοδο τριάντα ημερών πίσω από τη Γιώτα την Πούλου μόνο, που η οποία ήταν δήμαρχος Λεβαδέων, εν ενεργεία βουλευτής και τα λοιπά, για μένα είναι μεγάλη τιμή από τους Βοιωτούς ψηφοφόρους, οπότε δεν έχω απωθημένα.»

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη συμμετοχή του στο κοινωνικό φροντιστήριο στη Θήβα:

«Μέσα στα σχολεία υπάρχουν κάποιες υποστηρικτικές δομές, τα τμήματα ένταξης, οι παράλληλες στηρίξεις, η ενισχυτική διδασκαλία, έστω και σε μικρό βαθμό. Αρα καλύπτουν ένα μικρό ποσοστό. Είναι η δεύτερη χρονιά που λειτούργησε το κοινωνικό φροντιστήριο. Λειτουργήσαμε με δέκα μαθητές. Ήταν ένα ιδιαίτερο φροντιστήριο που κάθε τμήμα είχε έναν, δύο ή τρεις μαθητές. Δεν θελήσαμε να το ανοίξουμε. Θέλουμε να το φτιάξουμε σταδιακά για να μπορέσει να κρατηθεί. Είμαι ευγνώμων στον πατέρα Νικόδημο Κάστιζα που μας έχει παραχωρήσει το Σπίτι της Ελπίδας, ένα οίκημα που ανήκει στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Είχαμε ελευθερία κινήσεων, το έχουμε οργανώσει, έχουμε φτιάξει έναν χώρο όμορφο, παιδαγωγικό και τα λοιπά και λειτουργικό. Και, αν κάναμε τον απολογισμό πώς πήγαν αυτά τα παιδιά,  πραγματικά υπήρξαν θεαματικές βελτιώσεις, γιατί κυρίως είχαμε παιδιά, που είχαν μαθησιακές δυσκολίες, που είναι από χαμηλά οικονομικά ή κοινωνικά στρώματα και δεν είχαν θέματα νοημοσύνης, στέρησης και τα λοιπά. Με το που δουλέψαν πολύ φιλότιμα οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί, πήγαν αμέσως μπροστά. Ναι, έξι εκπαιδευτικοί είμαστε εμπλεκόμενοι σε αυτή τη διαδικασία. Πήγαν καλά, είμαστε ευχαριστημένοι. Τον Σεπτέμβρη θα το ξεκινήσουμε. Πιθανότατα επειδή υπάρχει και διαθεσιμότητα εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας πια. Ίσως το επεκτείνουμε και λίγο και στη δευτεροβάθμια. Πάμε μέχρι εκεί που φτάνει το πάπλωμά μας, ας πούμε, να μην ανοιγόμαστε πολύ για να μπορούμε να το λειτουργήσουμε. Έτσι κι αλλιώς δεν είμαστε εμείς επαγγελματίες φροντιστές, ούτε θέλουμε να πάρουμε από τα κέντρα μελέτης και τα φροντιστήρια δουλειά. Κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα και έτσι και τα παιδιά τους ας πούμε, δεν θα κατάφερναν να κατακτήσουν τη γνώση όπως θα έπρεπε. Είμαστε επικουρικά και βοηθάμε.»

Το επόμενο θέμα που συζητήθηκε ήταν και η Ένωση Μικρασιατών Θήβας:

«Να πω αρχικά ότι κάθε διοίκηση, κάθε συμβούλιο της Ένωσης Μικρασιατών έχει να δώσει κάποια πράγματα. Όλοι δίνουν. Κάποια στιγμή αποφασίζεται κάποια αλλαγή και κάθε συμβούλιο έχει και διαφορετικές προτεραιότητες, διαφορετικό τρόπο λειτουργίας, άλλες ιδέες. Περάσαμε από τον Μάη του '25 που βγήκαμε το καινούργιο συμβούλιο, περάσαμε κάποιες δυσκολίες, κάποιες ενστάσεις, κάποιες εντάσεις κτλ. Έχουμε βρει το βηματισμό μας. Ο δικός μας ο στόχος, η δική μας φιλοσοφία είναι να κάνουμε κάποιες πολιτιστικές δράσεις ποιότητας, όχι απαραίτητα μεγάλες και όχι δαπανηρές. Να λειτουργήσει η εστία της Ένωσης Μικρασιατών σε καθημερινή βάση και έτσι έχουμε φέρει τις λειτουργίες. Εκτός από το χορευτικό που δεν χωράει, όλες οι άλλες δραστηριότητες γίνονται μέσα εκεί. Εργαστήρι ζωγραφικής, θεατρικό εργαστήρι, πλέξιμο που κάνουν οι γυναίκες, μακραμέ κτλ. Κοιτάμε και εκδηλώσεις αρκετές να τις κάνουμε μέσα στην ένωση γιατί θέλουμε να ανοίγουν τα παράθυρα, να ανοίγουν τα φώτα, γιατί βρισκόμαστε σε έναν χώρο που πραγματικά έχει γίνει κατάληψη από μη Μικρασιάτες, έχει γίνει γκέτο δυστυχώς. Και η δική μας η προσπάθεια είναι πώς κάποιες μέρες, κάποιες ώρες θα λειτουργεί η εστία της ένωσης. Και αυτό το καταφέρνουμε. Όλο τον Μάη ας πούμε, τα απογεύματα όλα ήταν ανοιχτή η ένωση γιατί είχαμε ένα πρωτάθλημα τάβλι. Θα μου πείτε τάβλι; Τάβλι, ναι. Μαζεύτηκαν και νέοι άνθρωποι που είχαν ή δεν είχαν σχέση με το συνοικισμό, αλλά και παλιοί συνοικισμιώτες. Παίξαμε και πήραμε το καφεδάκι μας, συζητήσαμε. Αρχισε να λειτουργεί η ένωση. Έτσι το θέλουμε. Τώρα έχουμε και δυο δραστηριότητες έτσι ως είδηση, όχι ως είδηση, ως νέα να το ξέρουν. Ας πούμε στις εικοσιτρείς Ιουνίου, παραμονή του Αγιάννη του Κλήδονα, θα κάνουμε στο χώρο του τρίτου δημοτικού αυτή τη φορά. Φροντίζουμε οι δραστηριότητές μας να γίνονται αν είναι δυνατόν, μέσα στο, μέσα στο συνοικισμό. […] Δουλεύει, βέβαια δουλεύει. Με έναν αριθμό μαθητών όμως να φθίνει, όπως γίνεται στα περισσότερα σχολεία. Αν θέλετε το συζητάμε και μετά αυτό. Εδώ με έναν ρυθμό μεγαλύτερο, γιατί πραγματικά πολλά σπίτια εγκαταλείπονται. Οι πολλοί γονείς, Μικρασιάτες ή μη, με διάφορους τρόπους, νόμιμους ή μη, παράτυπους κτλ., προσπαθούν να γράψουν τα παιδιά τους σε άλλα σχολεία γιατί εκεί είναι μαθητές, αρκετοί μετανάστες κτλ. […] Καλύτεροι καθηγητές σίγουρα δεν είναι, γιατί στην περιοχή μας έχουμε νέους εκπαιδευτικούς στα δημοτικά, νέους δασκάλους και έτσι και όλοι πηγαίνουν σε όλα τα σχολεία. Θα σας πω ότι επειδή παρακολούθησα τη Δευτέρα τη σχολική γιορτή που έκανε το τρίτο δημοτικό, είδα μια εξαιρετική γιορτή, πολύ καλύτερη από άλλα σχολεία που είδα. Είχαν αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη με τη ζωντανή μουσική, έγραψαν τραγούδια, παρουσίασαν στους γονείς και στους επισκέπτες μια πολύ ωραία εκδήλωση. Υπάρχει ένα καλό κλίμα σχολικό. Δηλαδή δεν έχει να υστερήσει τίποτα από τα άλλα σχολεία της Θήβας. Και η δική μας έτσι έγνοια είναι να στηρίξουμε αυτό το σχολείο να έχει μαθητές. Γι' αυτό κάναμε και φέτος δυο τρεις δράσεις που φέραμε μαθητές από άλλα σχολεία στο τρίτο δημοτικό, τις χελιδονοφωλιές, τα χελιδονίσματα κτλ., και κάποιες άλλες δραστηριότητες μέσα στο χώρο του σχολείου για να δουν πραγματικά ότι είναι ένα σχολείο πραγματικά όμορφο, με μεγάλη αυλή, με καλούς εκπαιδευτικούς, όμορφες αίθουσες, πολύ αρκετό εποπτικό υλικό κτλ.»

Η συζήτηση συνέχισε για τους Μικρασιάτες και όσα έφεραν μαζί τους από την Μικρά Ασία, με τον κ. Τραμπάκουλο να αναφέρει:

«Έχουμε σκοπό να διοργανώσουμε και ένα φεστιβάλ έτσι street food, ας το πούμε, να το πούμε στα ελληνικά, μέσα στη συνοικία, που θα έχει κουζίνα μικρασιάτικη. Το έχουμε σκοπό προς το, προς το φθινόπωρο. Και είναι και κάτι που θα συζητηθεί. Έχουμε το έβδομο αντάμωμα το Σάββατο 27 Ιουνίου. Όλοι οι μικρασιατικοί σύλλογοι θα μαζευτούμε στη, φέτος είναι στη Νέα Ιωνία της Αθήνας γίνεται το αντάμωμα και θα έχουμε σχετικές συζητήσεις με δράσεις που μπορούμε να κάνουμε. Σε ό,τι αφορά τον, να σας πω έτσι, τον προσφυγικό συνοικισμό, πραγματικά τώρα η λέξη ανάπλαση ακούγεται ως ανέκδοτο. Ο δικός μας ο στόχος είναι μερική ανάπλαση, κάποια, ένα ή δύο οικοδομικά τετράγωνα που πρέπει να αναπλαστούν, να φωτιστούν, να αναστηλωθούν και τα λοιπά, για να μπορέσουν να λειτουργήσουν ως πόλος έλξης και ως φροντίδα της περιοχής. Σε αυτό το πλαίσιο φέτος έχουν έρθει πάνω από δέκα σχολεία και έχουμε κάνει ξενάγηση μέσα στην περιοχή, έχουμε περπατήσει, έχουν έρθει στην εστία και τα λοιπά για να, να δουν, να ζωντανέψει λίγο ο χώρος. Όμως, για να γίνουν μεγάλα έργα, αυτά είναι δουλειά της περιφέρειας και του δήμου. Με την περιφέρεια, με τον κύριο Ντασιώτη και με την κυρία Παπαθωμά στο κομμάτι του πολιτισμού συνεργαζόμαστε. Η περιφέρεια έχει βάλει στον προϋπολογισμό του είκοσι έξι τριάντα έξι χιλιάδες ευρώ για να γίνει ένα master plan καταγραφή των κτιρίων και να δουν τι χρήση μπορούν να έχουν. Το περιμένουμε. Με τον δήμο δεν έχουμε ιδιαίτερα καλή συνεργασία. Δεν θέλει ας πούμε να συνεργαστεί μαζί μας, ούτε μπορούμε να συναντηθούμε με τον δήμαρχο και τα λοιπά. Εντάξει, μπορεί να έχει πολλές δουλειές. Εμείς κάνουμε όμως την προσπάθειά μας […] Συμφωνώ, συμφωνώ. Ελεύθερη οικονομία έχουμε, μπορεί να είναι. Δεν είδα βέβαια και κάποια ανακοίνωση από το δικηγορικό σύλλογο σχετική και τα λοιπά. Γιατί πραγματικά, όταν θα έρθει ένας, αν αρχίσουν και έρχονται οι μεγαλοδικηγόροι στην πόλη της Θήβας, θα υπάρχει, θα υπάρξει κρίση ακόμη μεγαλύτερη [..] Νομίζω, νομίζω ότι έχουμε αρκετούς δικηγόρους εδώ και ικανούς δικηγόρους που μπορούν να διαφέρωσουν και τα λοιπά.»

Η Ομάδα Αιμοδοτών Θήβας ήταν το επόμενο θέμα που συζητήθηκε, με τον κ. Τραμπάκουλο να αναφέρει:

«Είμαστε μια ομάδα, η ομάδα αιμοδοτών Θήβας, που πραγματικά είναι ένα κομμάτι που μου αρέσει ιδιαίτερα. Γιατί πραγματικά όταν μιλάμε για προσφορά, για εθελοντισμό, εντάξει, εθελοντισμός είναι και το Κοινωνικό Φροντιστήριο, έχει την αξία του προφανώς. Εθελοντισμός είναι και η συμμετοχή σου στην Ένωση Μικρασιατών. Μπορεί και τριάντα οχτώ χρόνια, από παιδί. Την Κυριακή έχουμε μια αιμοδοσία. Μπορεί να είναι ας πούμε η, δεν ξέρω, δεν τις έχω. Αν κοιτάξω στο αρχείο μου θα δω. Μπορεί να είναι εκατοστή, τριακοστή φορά που κάνουμε αιμοδοσία με την ομάδα αιμοδοτών Θήβας. Γίνεται αυτήν την Κυριακή 14 Ιουνίου, στο γνωστό μας μέρος, στον Ναό του Αγίου Νικολάου και Ρούφου, εδώ απέναντι από τα δικαστήρια, απ' τις εννιά μέχρι τις δύο. Τυχαίνει αυτή η μέρα φέτος να είναι και η Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη. Έχουμε κάνει μια προσπάθεια και έχουμε και καλούμε και τους απόφοιτους λυκείου που είναι, μετά τον αγώνα που κάνουν απ' τις Πανελλήνιες και αφού τους συγχαίρουμε, έχουμε φτιάξει μια επιστολή που θα διανεμηθεί στους μαθητές της τρίτης λυκείου, θα σταλεί στους μαθητές γιατί έχουν τελειώσει και τις Πανελλήνιες, θα σταλεί στους μαθητές της τρίτης λυκείου, να να ξεκινήσουν να κάνουν και μια αφετηρία στη ζωή τους με μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς, δίνοντας αίμα. Αυτή τη φορά η αιμοδοσία γίνεται με το Παίδων ''Αγία Σοφία'' γιατί και θα μαζέψουμε το αίμα για τους, για τα παιδιά που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία, που επειδή το καλοκαίρι δεν γίνονται αιμοδοσίες έτσι μαζικές και εθελοντικές, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Και έπαθα σοκ όταν μου είπαν, ας πούμε, ότι η προτροπή του νοσοκομείου στα παιδιά είναι να μην κυκλοφορούν το καλοκαίρι πολύ για να μην κάνουν, να μην καταναλώνουν ενέργεια, για να μη χρειάζονται πολύ αίμα και να μένουν μέσα στο σπίτι. Δηλαδή έπαθα σοκ. Εμείς θα κάνουμε μια προσπάθεια. Καινούργια πράγματα. Υπάρχει έλλειψη. Οι ανάγκες ας πούμε αίματος, εφτακόσιες πενήντα χιλιάδες χρειαζόμαστε στην Ελλάδα και αυτές δεν τις έχουμε. Εισάγουμε από το εξωτερικό. Είναι μια ευκαιρία να βγάλουμε και τον καλό μας εαυτό δίνοντας αίμα. Πραγματικά μετά αισθάνεσαι και εσύ πολύ ωραία γιατί προσφέρεις και δεν πουλιέται, δεν αγοράζεται κτλ το αίμα. Και στον ίδιο να χρειαστεί. […] Προχθές ένα τροχαίο που είχε γίνει στην εθνική και χρειάστηκε αίμα κάποιος, του έκαναν μετάγγιση είκοσι φιάλες αίμα. Πού να βρεθεί τόσο αίμα; Είναι πραγματικά δύσκολο. Και επίσης όποιος δίνει και αίμα βγάζει και ο ίδιος κάρτα αιμοδότη. Το κάρτα είναι εντός εισαγωγικών γιατί πια δεν είναι κάρτα, είναι άυλη μέσω υπολογιστή, αλλά γίνεται μια καταγραφή και έτσι οι συγγενείς πρώτου βαθμού όταν θα χρειαστούν αίμα για κάποια εγχείρηση, για κάποιο ατύχημα, για κάποια μετάγγιση κτλ., θα μπορούν πολύ πιο εύκολα να το πάρουν.»

Ο κ. Τραμπάκουλος μίλησε και για τους «Δημότες εν δράσει»:

«Εντάξει, το λέτε ας πούμε επειδή πραγματικά το Ράδιο Θήβα ήταν στην συγκέντρωση που κάναμε. Ήταν μια συγκέντρωση. Έχουμε ξεκινήσει έγκαιρα. Τέκνο ανάγκης ήταν αυτή η εκδήλωση γιατί πραγματικά βλέπουμε έναν δήμο να μαραζώνει, να οπισθοχωρεί. Δεν είναι τυχαίο που είμαστε διακοσιοστή ογδοηκοστή δεύτερη, στη διακόσια ογδόντα δύο θέση από τους τριακόσιους τριάντα δύο δήμους της χώρας. Αν παίζαμε πρωτάθλημα θα ήμασταν για υποβιβασμό, ποδοσφαίρου, θα ήμασταν, θα είχαμε υποβιβαστεί. Το ίδιο είναι και η Ελλάδα, αλλά εδώ είμαστε στην Ελλάδα ουραγοί. Αυτή λοιπόν η ανάγκη μας να βοηθήσουμε τον τόπο, να συμμετέχουμε, να κάνουμε τις προτάσεις μας, να κάνουμε την κριτική μας. Μπορεί να μην αρέσει η κριτική, αλλά δεν θα μας απαγορεύσουν να κάνουμε την κριτική. Αυτή η ανάγκη μας μας έκανε να μαζευτούμε στην αρχή δέκα άνθρωποι, μετά είκοσι, προχθές σαράντα πέντε, πενήντα και όλο αυτό αυξάνει. Θέλουμε, το κάνουμε σταδιακά, δεν πιεζόμαστε από το χρόνο, δεν είναι κάτι απαραίτητα εκλογικό. Οι εκλογές είναι σε δυόμιση χρόνια. Είναι μια ανάγκη μας να παρεμβαίνουμε σε ζητήματα, να φτιάχνουμε ατζέντα εμείς ή να απαντάμε σε ζητήματα, σε προβλήματα που βλέπουμε στο, στα όρια του Δήμου Θηβαίων. Γιατί πραγματικά αυτό που βλέπουμε είναι μια αδιαφορία, μια στασιμότητα, μια αλαζονεία. Νομίζω ότι όποιοι ακούνε αυτές τις λέξεις, αυτά τα ουσιαστικά καταλαβαίνουν γιατί, γιατί πράγμα μιλάω. Αγαπάμε τη Θήβα μας και αγαπάμε τη Θήβα μας σημαίνει ότι της κάνουμε και κριτική, δεν τη χαϊδεύουμε μόνο. Όπου πρέπει να την υπερασπιστούμε θα την υπερασπιστούμε. Για παράδειγμα, προχθές σε μια σχολική γιορτή, τώρα που πηγαίνω σε διάφορες σχολικές γιορτές, οι δασκάλες συζητούσαν που τέλειωνε η χρονιά και μου έλεγαν τη Θήβα, θλήβα. Τους χύμηξα και τις κατέκρινα γιατί δε θέλω την πόλη μου να την χαρακτηρίζουν άσχημα, αλλά δεν μπορούμε να κρύβουμε και κάτω από το χαλί τα προβλήματα. Πρέπει να τα αναδεικνύουμε, να προτείνουμε χωρίς να υπάρχει ας πούμε ντε και καλά ότι όποιος μας πάει κόντρα ή είναι απέναντι, έχει διαφορετική άποψη, μας κάνει πόλεμο γιατί θέλει να γίνει δήμαρχος, γιατί θέλει να γίνει αντιδήμαρχος κτλ. Σε αυτό το πλαίσιο κινηθήκαμε. Πραγματικά έχουμε πλησιάσει και αρκετούς νέους. Θα φτιάξουμε ιστοσελίδα, θα φτιάξουμε TikTok, θα φτιάξουμε το λογότυπό μας, θα κάνουμε τις παρεμβάσεις μας με δελτία τύπου ή με άλλους τρόπους που μπορούμε γιατί απουσιάζουμε.»

Το θέμα με την ύδρευση στα Βάγια ήταν το επόμενο ζήτημα της συνέντευξης, με τον κ. Τραμπάκουλο να σχολιάζει:

«Η ΔΕΥΑΘ είναι ο μεγάλος ασθενής του Δήμου. Ξέρουμε ότι δεν έχει πια. Αν κάνουμε ένα flashback και γυρίσουμε τέσσερα πέντε χρόνια πίσω για το μόνο πράγμα που δεν είχε πρόβλημα η ΔΕΥΑΘ ήταν η ρευστότητα. Μας τα έλεγε σε όλους τους τόνους σε συναντήσεις, σε ενημερώσεις που έκανε στα δημοτικά συμβούλια ή και στη δημοτική παράταξη στην οποία ήμουν επικεφαλής η κυρία Τσαμαδιά ότι δεν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα, δεν υπάρχει πρόβλημα ρευστότητας. Τώρα πια υπάρχει και πρόβλημα ρευστότητας. Γιατί; Από ανικανότητα, από έλλειψη συντονισμού; Δεν μπορούν να στείλουν λογαριασμούς. Εμένα μου ήρθε λογαριασμός του '24 και ενός μήνα του '25 τώρα, πριν έναν δύο μήνες. Δηλαδή πώς να έχει ρευστότητα η επιχείρηση για να μπορέσει να λειτουργήσει; Δεν έχει εργαζόμενους. Εγώ είμαι κατά των εργολάβων. Δώσε δουλειά σε εργολάβους, πάρε μπλοκάκι κτλ. Είμαι να έχεις υπαλλήλους να κάνουν τη δουλειά σου, να έχεις ενεργεία. Καλό είναι και το πρόγραμμα 55 67, αλλά δεν μπορεί μια γυναίκα που έρχεται να εργαστεί στο πρόγραμμα 55 67 ως εργάτρια γιατί θέλει να πάρει την ένσημά της κτλ. Να αρχίσει και να σκάβει που δεν έχει σκάψει ποτέ στη ζωή της σε μια βλάβη κτλ. Ή να φτιάξει βλάβη. Χρειάζεται προσωπικό. Φαίνεται ότι υπάρχει απόφαση, πολιτική απόφαση να απαξιώσουν όλες τις ΔΕΥΑ ώστε να μπορεί εύκολα ο ιδιώτης, ο εργολάβος με τις απευθείας αναθέσεις, η ΕΥΔΑΠ κτλ. Να πέσει ως ώριμο φρούτο και να μας φορέσουν την ΕΥΔΑΠ εδώ ή κάποια άλλη ιδιωτική εταιρεία να λειτουργεί την ύδρευση και την αποχέτευση με ό,τι κόστος μας πουν. Το ίδιο συμβαίνει και στα Βάγια. Όταν ας πούμε, λέγαμε πριν δέκα χρόνια να μη γίνει η επέκταση της ΔΕΥΑ να πάρει τα χωριά, δεν είσαστε έτοιμοι, δεν έχετε τη δυνατότητα. Ήμασταν αυτοί που λέμε όχι σε όλα. Ορίστε πώς έχει γίνει, πώς λειτουργεί, πώς λειτουργούν τα Βάγια, πώς λειτουργούν κάτω η δημοτική ενότητα Θίσβης με την Αλυκή. […] Έχουν βελτιωθεί λίγο τα πράγματα. Αλλά προβλήματα υπάρχουν και οι βλάβες βλέπετε, ενώ ας πούμε μέχρι πριν μια οκταετία οι βλάβες διορθώνονταν αμέσως κτλ. Υπήρχε επί φυλακής συνεργείο κτλ και λειτουργούσαν. Τώρα πια έρχεται η βλάβη και προσπαθούν υπάλληλοι είτε έχουν πάρει σύνταξη είτε υπερβάλλοντας εαυτό και δουλεύοντας επιπλέον ώρες χωρίς να τους πληρώνουν υπερωρίες. Δεν έχουν πάρει ρεπό που δικαιούνται γιατί έχουν δουλέψει ώρες δηλαδή. Είναι μια κατάσταση που δεν μας τιμά και για τα Βάγια κτλ. Και ας μην μπούμε για τις, για τους βιολογικούς καθαρισμούς στη δημοτική ενότητα Πλαταιών και στη δημοτική ενότητα Θίσβης. Βόθρους έχουν και δεν ξέρω και πού χύνονται και πώς έχουν οργανωθεί. […] Τώρα έχουν βέβαια βιολογικό καθαρισμό. Αυτό να το πούμε για να μη μένουμε στο παλιό. Ναι, αλλά το ελληνικό Δημόσιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ξέρω τη χρηματοδότηση. Για δεύτερη φορά χρηματοδότησε.» ενώ μετά από σχόλιο του δημοσιογράφου για την απελθούσα δημοτική αρχή του κ. Νικολάου το 2019, πως δεν φροντίσανε ούτε τους λογαριασμούς από το Δήμο να τους μεταφέρουνε στο, στο λογιστήριο της ΔΕΥΑΘ, ο κ. Τραμπάκουλος απάντησε: «

«Έτσι φτιάχνεις και τους κακοπληρωτές. Γιατί θα ξέρετε ένα σενάριο που κυκλοφορεί ότι αν για πέντε, ας πούμε, δε γυρνάει πάνω από πέντε χρόνια να πληρώσει τους λογαριασμούς και μας κάνουν κακοπληρωτές ή όταν μας έρχεται εδώ στη Θήβα ένας λογαριασμός του 24 για εξάμηνο και σου είναι τριακόσια ευρώ, λες θα τα αφήσω μήπως διαγραφούν, αφού αργεί και τα λοιπά. Στα χωριά που είναι ακόμη πιο πίσω, στα Βάγια ή και κάτω στην περιοχή της Θήβας έχουν είναι πολύ πίσω στα χρονικά.[…] Έτσι υπήρχαν. Και επίσης δεν έχει. Δεν ξέρω αν ας πούμε έχουν βγει παντού οι αμίαντοι και τα λοιπά τόσο μέσα στην πόλη μπορεί να μη χρησιμοποιούνται και τα λοιπά, αλλά δεν έχει γίνει ένας καθαρισμός των δικτύων για να υπάρχει μια καταγραφή, μια καταγραφή των δικτύων. Και έτσι έρχεται τώρα το φυσικό αέριο και κοπανάει όπου βρει, όπου πάει να δουλέψει το φυσικό αέριο, κόβεται το νερό. Βρίσκει και αμίαντο. Τον σκεπάζει τον αμίαντο όταν το βρίσκει. Γιατί ας πούμε δεν είναι η δουλειά της αυτή. Δεν θέλει και να εμπλακεί γιατί έχει διαδικασίες. Έχει μεγάλη διαδικασία, οπότε τα σκεπάζουν και συνεχίζουν.»

Το επόμενο θέμα που άγγιζε η κουβέντα ήταν το περιβάλλον και τον ΧΥΤΒΑ, όπου ο κ. Τραμπάκουλος ανέφερε:  

«Εγώ πιστεύω ότι ο καθένας πρέπει να διαχειρίζεται τα δικά του. Και βέβαια δεν μπορεί ο Μουτζούρης να πέφτει στην περιοχή της Βοιωτίας επειδή βολεύει, υπάρχει βιομηχανική ζώνη. Εγώ λέω και πρέπει να διαχειριστούν και τα επικίνδυνα απόβλητα. Τα δικά μας. Και θα μπορούσαν ας πούμε να φτιαχτούν πέντε, έξι μικροί και διαχειρίσιμοι ΧΥΤΒΑ ΧΥΤΕΑ σε όλη την Ελλάδα για να μπορούν ούτε να υπάρχει κόστος μετακίνησης, άρα με μεγαλύτερη ευκολία τα πετάμε τα θάβουμε, τα εξαφανίζουμε και στο βάζουν στους πολίτες. Το ξέρω, γι' αυτό λέω να μην υπάρχει τέτοιο κόστος μετακίνησης και να μπορεί ο άλλος να το διαχειριστεί και να το δεχτεί. Δηλαδή μιλώντας εγώ με μέλη τώρα εκεί γιατί είχαν έρθει από την περιοχή, από το Δήμο Τανάγρας είχαν έρθει, ήταν καμιά εκατονπενηνταριά κάτοικοι ας πούμε για να παρακολουθήσουν, για να πιέσουν με τον τρόπο αυτό την, την εξέλιξη της δίκης. Αν και άκουσα ότι μάρτυρας υπεράσπισης της εταιρείας θα είναι το ελληνικό δημόσιο. Δεν το ξέρω. […] Την εταιρεία. Ενάντια στους πολίτες. Θα το δούμε. Έχει το νούμερο δεκαπέντε. Δεν έχει ξεκινήσει ακόμη. Φεύγοντας από δω θα πάω να ενημερωθώ κι εγώ. Γιατί πραγματικά, επειδή δεν υπάρχουν σύνορα. Ναι, δεν υπάρχουν σύνορα. Τώρα αν είναι στην ΕΑΒ, έξω από την ΕΑΒ είναι. Ας πούμε ουσιαστικά αυτό. Απέχει πεντακόσια μέτρα από το σχολείο Σχηματαρίου. Και όλα αυτά επικοινωνούν. Είμαστε κι εμείς μέρος των παρεμβατήριων. […] Η κατάρα, η κατάρα ας πούμε της Βοιωτίας και της περιοχής της Θήβας, για να το βάλουμε και πιο συγκεκριμένα, της επαρχίας Θήβας. Βάζοντας μέσα και τις ανεμογεννήτριες που έχουν γεμίσει τα Δερβενοχώρια και τα εργοστάσια που έχουν γεμίσει την περιοχή της Τανάγρας, αλλά και εμάς τις ανεμογεννήτριες με τα, με ότι άλλο, ότι άλλο δραστηριοποιείται εδώ ας πούμε, παίρνοντας ένα πολύ μεγάλο μερίδιο όλης της Ελλάδας εδώ, είναι γιατί είμαστε κοντά στην Αθήνα. Μεταφέρονται πολύ εύκολα. […] Και τώρα είμαστε στο κομμάτι της αποθήκευσης της ενέργειας. Το ξέρετε, τώρα που φτιάξαμε πολλές ανεμογεννήτριες, πρέπει να φτιάξουμε μεγάλες αποθήκες για να τα βάζουμε και πάλι εδώ θα είναι η αποθήκη με ότι συνέπειες έχουν.»

Ο κ. Τραμπάκουλος αναφέρθηκε και στα ανταποδοτικά χρήματα από τις ΑΠΕ, λέγοντας μεταξύ άλλων:

«Υπάρχουν χρήματα από τις ΑΠΕ. Θα μπορούσαν να επενδυθούν όχι μόνο σε εκδηλώσεις και σε τέτοιες δραστηριότητες, αλλά θα μπορούσε ας πούμε το οικόπεδο που ήταν πάνω από το γήπεδο και στο σχέδιο πόλεως έλεγε αθλητικές εγκαταστάσεις και αν θα γίνει αυτό που μας έχουν τάξει δέκατη έκτη, δέκατη έβδομη φορά, δεν ξέρω τι, για το κολυμβητήριο που θα πάει να στριμωχτεί σε ένα χώρο. Εκεί κάτω, θα μπορούσε το από πάνω οικόπεδο που άλλαξε. Θυμάμαι επειδή ήμουν δημοτικός σύμβουλος, είχαμε δώσει αγώνα να μην αποχαρακτηριστεί από το σχέδιο πόλεως αθλητικές εγκαταστάσεις. Το ίδιο θα μπορούσε να γίνει, να αγοραστεί, να διαπραγματευτεί την τιμή για το Lidl για να έχουμε δημόσιο χώρο. Τώρα εκεί θα φτιαχτεί ένα σχολείο, όποτε φτιαχτεί. Σε δύο, πέντε, δέκα χρόνια; Και επειδή το οικόπεδο είναι τόσο μικρό, το σχολείο δε θα είναι δωδεκαθέσιο που είναι συνήθως τα δημοτικά της πόλης. Θα είναι εννιαθέσιο και θα είναι αναπτυγμένο σε τρεις ορόφους. Δημοτικό σχολείο σε τρεις ορόφους. Το καταλαβαίνετε. Και θα τους βρίσκουμε όπως τους βρίσκουμε που πέφτουν από τα διάφορα μέρη, ας πούμε παιδιά δημοτικού να είναι σε ψηλά, σε υψηλούς ορόφους. Αντί να φτιάξεις ένα κτίριο σύγχρονο με αίθουσες που πρέπει να έχεις, τελετών, πληροφορικής, εικαστικών, μουσικής, μονωμένες κτλ. Όπως πάμε στα διάφορα προγράμματα που πάμε τώρα στις Ευρώπες και τα βλέπουμε και έρχονται τα παιδιά και μας τα λένε και μπαίνουμε σε σύγκριση και είμαστε σε σχολεία τριτοτέταρτης κατηγορίας. Δίνουμε τον χώρο λοιπόν εκεί να φτιαχτεί ένα εργοστάσιο. Απαξιώνεται. Πηγαίνετε ένα Σάββατο, πηγαίνετε το Σάββατο στη λαϊκή να δείτε ας πούμε τώρα πόση δυσκολία υπάρχει στο παρκάρισμα των αυτοκινήτων και πώς αρκετοί θα αλλάξουν συνήθειες και δε θα πηγαίνουν στη λαϊκή. Θα πηγαίνουν στα σούπερ μάρκετ, άρα υποβαθμίζεται και η λαϊκή μας.»

Ακόμη, ο κ. Τραμπάκουλος μίλησε και για την έλλειψη κατασκηνώσεων στο Δήμο Θηβαίων:

«Υπάρχει χώρος στο Σαράντη που θα μπορούσε να γίνει. Υπάρχει στα Λουκίσια που θα μπορούσε να επινοικιαστεί εκεί που ήταν οι δημοτικές κατασκηνώσεις.  Χωροταξικά υπάρχουν εγκαταλελειμμένες παρ' όλες αυτές. Εγώ επειδή έχω εργαστεί ως εκπαιδευτικός και στις κατασκηνώσεις στον Αγιο Νικόλαο στα άσπρα σπίτια που είχε φτιάξει περνώντας από εκεί στενοχωριέμαι βλέποντάς τες να ρημάζουν. Ανήκουν στην νομαρχία ή στον Δήμο Διστόμου κτλ. Που θα μπορούσαν με κάποιο πρόγραμμα να φτιαχτούν, να είναι και εφεδρεία για περιόδους σεισμού που έρχονται πρόσφυγες από πόλεμο. Πηγαίναν θυμάμαι και πέρα από τους μαθητές που έρχονταν από τη Βοιωτία, Αργολίδα, Κορινθία, έρχονταν ΑΜΕΑ που είναι δύσκολο να βρουν, να έχουν τη δυνατότητα οι οικογένειές τους να κάνουν κατασκηνώσεις. Τα ΚΑΠΗ της Θήβας είχαν έρθει εκεί. Τα έχω, τα έχω ζήσει, τα έχω δει και δεν είναι. […] Και με θλίβει γιατί διάβασα και ο Δήμος Λεβαδέων που είχε στην Παλαιομηλιά κτλ. Δεν τη λειτουργεί κάνα δυο χρόνια κτλ. Δεν μπορώ να το καταλάβω. Ας πούμε, πού, πού εξαντλείται η κοινωνική πολιτική ενός δήμου;»