Σε μια συγκινητική εκδήλωση, που ξεκίνησε από το Δημοτικό Ωδείο Θήβας και κορυφώθηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θήβας, η πόλη των Θηβών τίμησε την σπουδαία Θηβαία τραγουδίστρια, κ. Χάρις Αλεξίου, δίνοντας το όνομά της στο Δημοτικό Ωδείο της πόλης. Η εκδήλωση ξεκίνησε στις 20:00 την Κυριακή 21 Ιουνίου 2026, στο Δημοτικό Ωδείο Θήβας, όπου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής, με την επίσημη τελετή ονοματοδοσίας, στην οποία παρευρέθηκε μεγάλο πλήθος κόσμου, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε συναυλία στον χώρο του κατάμεστου Αρχαιολογικού Μουσείο της Θήβας, αφιερωμένη στο έργο και τα τραγούδια της Χάρις Αλεξίου, με την συμμετοχή της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Δήμου Θηβαίων, με την Ζωή Παπαδοπούλου να ερμηνεύει τα τραγούδια της Χάρις Αλεξίου.

Τιμητικό παρών έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδας κ.κ. Ιερώνυμος, ο Διοικητής του ΚΕΠΒ Θήβας, Ταξίαρχος κ. Γεώργιος Νέλλας, ο π. Νικόδημος Κάστιζας, ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας Φάνης Σπανός, ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Βοιωτίας Γιώργος Ντασιώτης, η Αντιπεριφερειάρχης Φανή Παπαθωμά, οι Βουλευτές Βοιωτίας Κτιστάκης και Μουλκιώτης, η Πρόεδρος Περιφερειακού Συμβουλίου Λουκία Θεοδώρου, οι Αντιδήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι Δήμου Θηβαίων, η Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Μαρίνα Κατσιμίχα όπως επίσης εκπρόσωποι συλλόγων και φορέων της πόλης.

Η Θήβα τίμησε την Χάρις Αλεξίου σε μια συγκινητική εκδήλωση - Το Δημοτικό Ωδείο Θήβας πήρε το όνομά της 

Η εκδήλωση στο Δημοτικό Ωδείο της Θήβας ξεκίνησε με μια τοποθέτηση του Αντιδημάρχου Πολιτισμού-Τουρισμού, κ. Αποστόλη Δαγδελένη, ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε:

«Κύριε Δήμαρχε Θηβαίων Γιώργο Αναστασίου, αγαπητή μας Χαρούλα, εκλεκτή μας προσκεκλημένη και εκλεκτή προσκεκλημένη της Χάρης Αλεξίου. Φίλες και φίλοι, σήμερα για την ιστορική μας πόλη είναι μια ξεχωριστή μέρα. Σήμερα η Θήβα γιορτάζει. Η πόλη σαν τη γόησσα, σαν την παλιά αρχόντισσα, ανάβει τα κολιέ της. Στην Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής, ο Δήμος Θηβαίων και η πόλη μας τιμούν μια φωνή που δεν ανήκει μόνο στην Ελλάδα. Ανήκει στον κόσμο. Μια φωνή που έγινε συναίσθημα, που έγινε ιστορία, που έγινε ψυχή. Τιμά τη Χάρις Αλεξίου. Τιμά τη δική μας Χαρούλα, το κορίτσι που νύχτα ξεκίνησε από τα σοκάκια της Θήβας, στον προσφυγικό συνοικισμό και το Πυρί, ταξίδεψε στα μεγαλύτερα θέατρα και μπήκε στις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων. Από μια πόλη με ιστορία χιλιάδων ετών που γέννησε μύθους και ήρωες, γεννήθηκε μια φωνή που έγραψε τη δική της ιστορία. Στη Θήβα η μουσική έχει το σπίτι της και από σήμερα το Δημοτικό Ωδείο Θήβας με την εξαιρετική δουλειά, τις τόσες επιτυχίες και διακρίσεις, παίρνει το όνομα μιας σπουδαίας Ελληνίδας, το όνομα μιας γυναίκας που τίμησε την τέχνη, τον άνθρωπο, τον πολιτισμό. Και μαζί του υψώνει έναν φάρο μουσικής εκπαίδευσης και δημιουργίας. Έναν φάρο που θα φωτίζει τις επόμενες γενιές, θα εμπνέει, θα γεννά όνειρα. Γιατί η Χάρις Αλεξίου δεν είναι απλώς μια σπουδαία ερμηνεύτρια, είναι κομμάτι της ζωής μας. Είναι τραγούδια που μας ένωσαν, οι στιγμές που μας σημάδεψαν, οι λέξεις που έγιναν δάκρυ και χαμόγελο.”

H κ. Χάρις Αλεξίου, στις δηλώσεις που έκανε ανέφερε με ιδιαίτερη συγκίνηση:

«Είναι τέτοια η συγκίνηση μου που δεν είναι εύκολο να την εκφράσω με λόγια. Θα, θα πω τυπικά λόγια αλλά βαθιά μέσα μου αισθάνομαι σαν ο τόπος μου δεν μου χρωστάει όσα του χρωστάω εγώ. Γιατί αυτό που έζησα εγώ, αυτό που πήρα από τον τόπο μου, τα πρώτα ακούσματα της παιδικής μου ηλικίας, οι πρώτοι ήχοι, τα δημοτικά τραγούδια, τα Μικρασιάτικα τραγούδια, οι αγκαλιές των ανθρώπων, τα καλωσορίσματα στα σπίτια τους, τα ανοιχτά σπίτια τους, αυτά που έζησα και με τους Μικρασιάτες αλλά και με τους ντόπιους, τους Θηβαίους, τους αγρότες. Αυτά που έζησα με την οικογένεια του πατέρα μου, τα χωράφια τους, τα σπαρτά τους, τα αμπέλια τους, τους τρύγους, τα βαμβάκια, τα όλα που έπαιξα σαν μικρό παιδί πάνω σε αυτές τις τη χαρά, την ευτυχία, αυτές τις σοδιές και από την άλλη στον συνοικισμό με τα γλυκά των γυναικών και τις βεγγέρες που κάνανε από το ένα σπίτι στο άλλο, ήταν ένας πολιτισμός που ριζώθηκε μέσα μου και που αυτός αισθάνομαι ότι με έχτισε, με διαμόρφωσε, ώστε όταν έφυγα πια και πήγα στην Αθήνα, είχα φτιάξει έναν ολόκληρο και τελειωμένο άνθρωπο μέσα μου.», ενώ σε ερώτηση για το πως αισθάνθηκε που άκουσε τόσες φωνές να τραγουδούν τα τραγούδια της, απάντησε: «Ένιωσα όχι ωραία. Δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου γιατί ήταν τόσο καλοτραγουδισμένα, τόσο πειθαρχημένα και καλόηχα όλα αυτά που άκουσα που είμαι πολύ ευτυχισμένη παιδιά σήμερα.»

Ο ηθοποιός κ. Λάκης Λαζόπουλος, σχολίασε με τη σειρά του το σπάνιο γεγονός να τιμάτε κάποιος στη πατρίδα του:

«Πραγματικά σπάνιο γεγονός και χαίρομαι τόσο πολύ. Πρώτα για τη Θήβα, που πραγματικά δίνει το όνομα της Χαρούλας της Αλεξίου, γιατί το όνομά της θα φωτίζει γενιές και γενιές. Η φωνή της θα υπάρχει πάντα, πάντα, μα πάντα. Και νομίζω ότι είναι και μια χαρά και της ίδιας που μετά από χρόνια βρίσκει και ενώνεται η πόλη με εσένα που έχεις φύγει, που έρχεσαι, που φεύγεις, που λες που πάω, που έχουν περάσει όλα τα κακά, τα καλά, όλα. Και μία θυμώνεις με την πόλη και ξαφνικά γίνεται, γίνεσαι ένα με την πόλη σε μια στιγμή που η πορεία σου έχει διανύσει το μεγάλο μέρος και του ουσιαστικό.»

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη σημασία του να αναγνωρίζεται ένας τόσο μεγάλος καλλιτέχνης από τη πατρίδα του:

«Δεν είναι ότι γυρίζουμε την πλάτη στους δικούς μας ανθρώπους. Απλώς μεγαλώνουμε σε σπίτια που μας μαθαίνουν την αξία τη δική μας καμιά φορά που δεν έχουμε και δεν μας μαθαίνουν την αξία των άλλων που έχουν. Νομίζω ότι αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα της χώρας αυτής και αυτή, ας το πούμε, να το πω μια κακή φράση, ζηλοφθονία. Είναι ένα πράγμα το οποίο μεγαλώνει γιατί οι μανάδες στην ανάγκη τους να προστατεύσουν τα παιδιά τους, τους ντύνουνε με στολές και με σιδερένιες, προσόψεις και τέτοιες και μέσα ξαφνικά βγαίνει η στολή και μένει ένας λαγός, μένει ένας φοβισμένος, μένει ένα έρμαιο και αυτός το μόνο που του μένει είναι να ζηλέψει τους αληθινούς. Η Χαρούλα είναι αληθινή. Επιστρέφοντας η Χαρούλα και δίνοντας το όνομά της εδώ, επιστρέφει η αλήθεια και το φως μαζί και το χρειάζονται τα παιδιά. Είναι ωραίο να έχουν τελειώσει, να έχουν σπουδάσει, να έχουν βγει από δω μέσα. Χαιρόμαστε όλοι.» ενώ στο τέλος επεσήμανε την στήριξη των λαϊκών στρωμάτων από την Χάρις Αλεξίου: «Ήταν σε στιγμές που ο κόσμος ενώνεται, όχι εκεί που διαχωρίζεται. Και αυτό πρέπει να το καταλάβει ο άνθρωπος. Ότι είναι άλλο πράγμα ένας καλλιτέχνης που όλη μέρα απευθύνεται σε όλους, ό,τι και να γίνει. Και είναι άλλο πράγμα ένας που διαχωρίζει όλη μέρα και γίνεται κομματάκια. Δεν έκανε αποσπασματική πορεία. Έκανε μια ενιαία πορεία προς τον κόσμο, γιατί η φωνή της δεν μπορούσε να πιάσει τα κέφια του καθενός. Όπως το ήθελε, να σου κάνει παραγγελίες.»

Ο Δήμαρχος Θηβαίων, κ. Γιώργος Αναστασίου, τόνισε στις δηλώσεις του πως:

«Κάτι το οποίο νομίζω οφείλαμε να το κάνουμε γιατί έχω την πεποίθηση ότι τους ανθρώπους πρέπει να τους τιμούμε όσο ζουν. Και νομίζω ότι δεν θα ήταν καλύτερη μέρα από την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής που είναι σήμερα, να τιμήσουμε ποιον άλλον; Την Χαρούλα Αλεξίου, τη Θηβαία, η οποία ξεκίνησε από εδώ και έγινε παγκοσμίως γνωστή. Νομίζω ότι ήταν υποχρέωσή μας να πράξουμε αυτό και έτσι ώστε να είναι το ελάχιστο που μπορούσαμε να κάνουμε γι´ αυτή και ελπίζω το όνομά της που θα συνοδεύει πλέον το ωδείο μας να είναι φάρος για τους νέους μαθητές του ωδείου.»

Η Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Βοιωτίας, κ. Φανή Παπαθωμά, δήλωσε:

«Σήμερα εδώ, στην μοναδική Θήβα, στην πρώτη προκατακλυσμιαία πόλη του κόσμου. Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Μια εξαιρετική καλλιτέχνης, η Χαρούλα Αλεξίου, κατάγεται από αυτόν τον ιστορικό τόπο και βεβαίως είναι μια προσπάθεια του Δήμου Θηβαίων, όπου δίνουμε την ονοματοδοσία στο υπέροχο ωδείο της πόλης. Είμαστε λοιπόν εδώ για να την χαρούμε με συμβολισμούς, να εστιάσουμε στο τι σημαίνει μουσική, στο τι σημαίνει πολιτισμός. Και βεβαίως στη συνέχεια θα επισκεφτούμε και το υπέροχο Μουσείο της Θήβας, όπου είναι ένα μουσείο για το οποίο πραγματικά είμαστε περήφανοι και το οποίο κλείνει δέκα χρόνια από τη λειτουργία του.»