Πραγματοποιήθηκε, χθες Κυριακή 3 Ιουνίου 2018, η τελετή μνήμης και τιμής για τους 14 εκτελεσθέντες στον Ελικώνα (Ζερίκι) στις 25 Μαΐου 1942 από τα ιταλικά φασιστικά στρατεύματα.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν και κατέθεσαν στεφάνια: η Δήμαρχος Λεβαδέων κ. Γιώτα Πούλου, οι βουλευτές Βοιωτίας κ.κ. Ν. Θηβαίος και Α. Κουτσούμπας, ο Υποδιοικητής Αστυνομικής Διεύθυνσης κ. Κ. Τοπάλης, ο Υποδιοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λιβαδειάς κ. Κ. Πούλος, η πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Λιβαδειάς κ. Ν. Δήμου και εκ μέρους των συγγενών των θυμάτων η κ. Σταυρούλα Πούλου , η οποία μίλησε για το χρονικό της εκτέλεσης.

Παραβρέθηκαν επίσης, οι Αντιδήμαρχοι του Δήμου Λεβαδέων κ.κ. Σ. Θεοδωρόπουλος, Χ. Κυπραίος, Γ. Κωτσαδάμ και Ν. Τζουβάρας. Ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης κ. Ε. Κοτσικώνας και ο δημοτικός Σύμβουλος κ. Ν. Μπράλιος. Παραβρέθηκαν επίσης ο πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων κ. Τρ. Υφαντίδης, απόγονοι των εκτελεσθέντων και πολλοί δημότες.

Η Δήμαρχος Λεβαδέων κ. Γιώτα Πούλου απηύθυνε τον ακόλουθο χαιρετισμό:

“Αγαπητές συμπατριώτισσες και συμπατριώτες

Αγαπητές κυρίες και κύριοι,

«Τα θεμέλιά μου στα βουνά», λέει ο Ελύτης,
«και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους
και πάνω τους η μνήμη καίει
άκαυτη βάτος.
Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο και σε λένε ?θω».

Παραφράζοντας...Μνήμη του λαού μου σε λένε Ζερίκι, σε λένε Δίστομο, σε λένε Καρακόλιθο, Καλάμι, Δαύλεια, Κυριάκι!

Είμαστε εδώ  για να κρατήσουμε τη μνήμη ζωντανή, ως φάρο, που λάμπει, διδάσκει και εμπνέει.

Κάθε πόλεμος φέρνει νεκρούς, καταστροφές, συμφορές.

Δραματική σελίδα στην τοπική ιστορία αποτελεί ο άδικος θάνατος των 14 αθώων θυμάτων.

Είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς με το προσήκον μέτρο, για γεγονότα που ακόμη και η αλήθεια, δύσκολα γίνεται πιστευτή.

Σ’ αυτόν εδώ όμως τον πόλεμο ειδικά, ο ναζισμός και ο φασισμός λειτούργησαν ως επιταχυντές της απανθρωπιάς, της φρίκης και των εγκλημάτων πολέμου. Εγκλήματα, που η Ιστορία αποδίδει σε ορδές βαρβάρων.

Είμαστε εδώ γιατί δεν  αφήνουμε τη θυσία να σκεπαστεί από τη λήθη.

Είμαστε εδώ για να στείλουμε  το μήνυμα της Ειρήνης, της καταδίκης των πολέμων, της καταδίκης του ναζισμού και του κάθε μορφής ολοκληρωτισμού, προς κάθε κατεύθυνση σε όλη την Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

Η σκέψη μας κυριαρχείται από δύο λέξεις:

«ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!».

Η Ελλάδα είναι το σύμβολο της μαρτυρικής υποδουλωμένης, ματωμένης, αλλά ζωντανής Ευρώπης.

Ευχαριστούμε όλους εσάς που παραβρεθήκατε εδώ κρατώντας τη μνήμη ζωντανή.”