Σε συντηρητικούς κύκλους, κυρίως πλέον στις ΗΠΑ, είθισται να αναπαράγεται το ρητό «λιγότερο κράτος, περισσότερη ελευθερία», θεωρώντας πως η μείωση του κράτους, των φόρων, της παρεμβατικότητας στην αγορά αλλά και στις ζωές των πολιτών, οδηγεί σε περισσότερες ελευθερίες και  σε μεγαλύτερη ευμάρια μέσω αυτών. Τέτοιες απόψεις στις μέρες μας θεωρούνται ιδιαίτερα ρηξικέλευθες, ακόμη και προσβλητικές σε ορισμένους πολιτικούς/ιδεολογικούς κύκλους, σε μια εποχή όπου ο ρόλος του κράτους αυξάνεται διαρκώς.

Η έννοια της ελευθερίας όμως ορισμένες φορές ακούγεται κενή, δίχως νόημα. Στη παρούσα φάση η ελευθερία εκδηλώνεται στις επιλογές των πολιτών, επιλογές σε όλες τις πτυχές της καθημερινότητας τους, τις οποίες στη παρούσα φάση μονοπωλεί το κράτος. Επιλογές στη παιδεία, στην υγεία, επιλογές στον τρόπο που ζούμε την ζωή μας, που χειριζόμαστε τα χρήματα μας. Η ιδέα πως ο απλός πολίτης μπορεί να ξοδέψει και να επενδύσει καλύτερα τα χρήματα του, από ότι ένας γραφειοκράτης ή ένας πολιτικός. 

Όσο λιγότερο έλεγχο ασκεί το εκάστοτε κράτος στις επιλογές μας, όσο λιγότερο φορολογεί το εισόδημα και τις οικονιμικές δραστηριότητες μας, τόσο περισσότερο ελεύθεροι είμαστε να ζούμε την ζωή μας όπως εμείς θέλουμε και όχι όπως αποφασίζει κάποιος πολιτικός.

Σε αυτό το σημείο αξίζει όμως να παρουσιαστεί και ένα παράδειγμα, η εκπαίδευση. Είθισται να ακούμε από πολιτικούς όλων των κομμάτων για την ανάγκη για δωρεάν, εννοώντας χρηματοδοτημένη από τους φορολογούμενους, δημόσια παιδεία, στην οποία οι γονείς δεν θα έχουν καμία επιλογή για το σχολείο στο οποίο θα φοιτούν οι μαθητές, την ίδια στιγμή που αρκετοί από αυτούς τους πολιτικού στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία. Φυσικά δεν έχουν όλες οι οικογένειες την οικονομική δυνατότητα για να πληρώσουν τα δίδακτρα ενός ιδιωτικού σχολείου, όμως θα μπορούσε το κράτος να παραχωρήσει το δικαιώμα σε κάθε οικογένεια να επιλέξει σε ποιο σχολείο θα φοιτήσουν τα παιδιά τους, δίνοντας το αντίστοιχο ποσό που δαπανά το κράτος ετησίως ανά μαθητή. Η παιδεία μπορεί να παραμείνει δημόσια, όμως οι απλοί πολίτες θα μπορούν να απολαμβάνουν το δικαίωμα της επιλογής, κάτι το οποίο αυτή τη στιγμή έχουν μονάχα ορισμένοι στην κοινωνία μας.

«Θες να κρατάς περισσότερα από τα χρήματα που κερδίζεις; Λυπάμαι, αλλά αυτό είναι πολύ εγωιστικό. Θα τα φορολογήσουμε. Θέλεις να σου ανήκουν μετοχές της εταιρείας σου; Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε αυτό, η εταιρεία σου πρέπει να ανήκει στο κράτος. Θες να επιλέξεις σε ποιο σχολείο θα σταλθούν τα παιδια σου; Αυτό είναι πολύ διχαστικό. Θα στείλεις τα παιδιά σου, όπου σου πούμε να τα στείλεις. Το πρόβλημα με τους Εργατικούς είναι πως δεν είναι στη πλευρά της ελευθερίας. Δεν αρέσει στους σοσιαλιστές να επιλέγουν οι απλοί άνθρωποι, γιατί ενδέχεται να μην επιλέξουν τον σοσιαλισμό.» - Margaret Thatcher