Τοποθέτηση του Βαγγέλη Αποστόλου, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Ν. Ευβοίας και πρώην Υπουργού, κατά την 3η συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής & Εμπορίου με θέμα συζήτησης το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων: «Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/633 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 2019 σχετικά με τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές στις σχέσεις μεταξύ επιχειρήσεων στην αλυσίδα εφοδιασμού γεωργικών προϊόντων και τροφίμων και λοιπές διατάξεις».

«Στην ερώτηση του Υπουργού, αν ικανοποιήθηκα με την απάντησή του για το πολύ μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει σήμερα στον αγροτικό χώρο, με τη λειτουργία του ΟΠΕΚΕΠΕ είμαι σαφής.

Ασφαλώς όχι. Τόσο για τις πληρωμές μέχρι τις 30 Ιουνίου-θυμηθείτε τι έγινε με τις προηγούμενες - όσο και για την εύρυθμη και εντός των προβλεπόμενων χρονικών ορίων ολοκλήρωση της υποβολής των αιτήσεων του 2021 των παραγωγών. Είναι διάχυτη η ανησυχία.

Πόσο μάλλον όταν, την ώρα που τη χώρα θερίζει η πανδημία έρχεται ο Πρωθυπουργός και ζητά να ενημερωθεί για το πρόβλημα του ΟΠΕΚΕΠΕ από έναν πρώην πρόεδρο και όχι από τον αρμόδιο Υπουργό.

Μου επισήμανε μάλιστα στη τοποθέτησή του ο κ. Υπουργός ότι στις 7 του Γενάρη, δηλαδή κοντά στην ημέρα που ανέλαβε το Υπουργείο, ο Οργανισμός δεν διέθετε τεχνικό Σύμβουλο και γι αυτό δημιουργήθηκε το πρόβλημα.

Μα δεν το ήξερε ο προκάτοχός του, ότι όλες οι παλιές συμβάσεις, ούτως ή άλλως είχαν λήξει τέλος του 2020; Γιατί αδιαφόρησε;

Η νέα προγραμματική περίοδος 2022-2027 θα είναι καθοριστική για την πορεία του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ενισχύστε τον με τις απαραίτητες υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό για μια ασφαλή επιχειρησιακή ετοιμότητα, με βάση τα νέα δεδομένα της ΚΑΠ, προκειμένου να διασφαλιστεί επιχειρησιακά και ποιοτικά η έγκαιρη εισροή στην χώρα όλων των ενισχύσεων που βασίζονται στον ΟΣΔΕ.

Κινηθείτε... μη συνδέσετε την παρουσία σας στο Υπουργείο με τη μεταφορά του σε άλλο. Φοβάμαι ότι άρχισε ήδη το ξήλωμα.

Κι έρχομαι στην οδηγία.

Η προστασία που προβλέπει όντως ωφελεί τους παραγωγούς γεωργικών προϊόντων και τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που προμηθεύουν γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα, δηλαδή τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών καθώς και τους συνεταιρισμούς.

Κι αυτοί οι παραγωγοί και τα νομικά πρόσωπα είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε αθέμιτες εμπορικές πρακτικές και λιγότερο ικανοί να τις αντιμετωπίσουν, χωρίς να υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομική τους βιωσιμότητα και την ρευστότητα τους.

Είναι γεγονός ότι η Ε.Ε. είχε αφήσει ένα πολύ μεγάλο περιθώριο ελευθερίας στις αγορές, θεωρώντας βέβαιο ότι μπορούν να αυτορυθμίζονται.

Με την τωρινή της όμως οδηγία αποδέχεται ότι η αυτορρύθμιση τελικά, ωφελεί μόνο τους λίγους και ισχυρούς και συμπιέζει τους πολλούς, τους αγρότες στην προκειμένη περίπτωση που είναι και λιγότερο οργανωμένοι και αδύναμοι.

Να ξεκαθαρίσουμε όμως και μερικά πράγματα.

Οι αθέμιτες πρακτικές δεν αφορούν μόνο στις πληρωμές, αλλά και στις παραπλανήσεις. Κι ούτε συγκεκριμένα κράτη – μέλη, αλλά όλη την Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένων και των χωρών που έχει συνάψει εμπορικές συμφωνίες.

Θα σταθώ σε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Φτάσαμε μέχρι τα Τσέχικα δικαστήρια για να αποσύρει η Τσεχία παραπλανητικά σήματα και ονομασίες ελληνικό γιαούρτι σε ανάλογα προϊόντα που παρασκευάζονταν στην επικράτειά της και με δικό της γάλα.

Και σε αυτή την προσπάθεια μας βοήθησε τόσο ο Επίτροπος Γεωργίας ο κ. Χόγκαν, όσο και ο Επίτροπος Υγείας ο κ. Ανδρουκάϊτις, αλλά και πολλοί άλλοι Υπουργοί που στάθηκαν στο πλευρό μας στη σχετική συζήτηση στο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας.

αλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που συνέβη πρόσφατα με τη φέτα. Αν εφαρμοζόταν η υπάρχουσα νομοθεσία, δηλαδή ο νόμος 4492/2017 για την υποχρεωτική αναγραφή στο προϊόν της χώρας άλμεξης του γάλακτος που παρασκευαζόταν το συγκεκριμένο λευκό τυρί, κι αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήλεγχε ως όφειλε τις χώρες που χρησιμοποιούν τον όρο φέτα τότε δεν θα μιλούσαμε για κακές πρακτικές.

Οι αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, όντως έχουν θεωρηθεί πλέον ως μια από τις βασικές αιτίες των προβλημάτων που βιώνουν οι γεωργοί και γενικά οι παραγωγοί τροφίμων στην εμπορική διάθεση των προϊόντων τους.

Βασικός μας στόχος όμως πρέπει να είναι η δικαιότερη κατανομή της προστιθέμενης αξίας μεταξύ των κρίκων της εφοδιαστικής αλυσίδας και η δημιουργία ενός περιβάλλοντος φιλικού και ελκυστικού, για τους γεωργούς και τους ανθρώπους της παραγωγής, ώστε να καταστήσουμε τον τομέα της γεωργίας και των τροφίμων πιο ανταγωνιστικό και προσοδοφόρο.»